Sinds enkele weken doen we veel apart met onze eigen kinderen. Hoe moeilijk Peter en ik dit eerst ook vonden, ik moet eerlijk toegeven dat het voor alle vijf de kinderen beter lijkt te zijn. Vandaag ben ik naar Speelstad Oranje geweest met kind B, kind E en met twee vriendinnetjes van de meiden. Kind B genoot, ze genoot net zo veel als kind D doet als hij met Peter en kind C een dagje weg is. Kind B heeft het ook durven uiten. Vielen daar ter plekke de schellen van mijn ogen? Daar tussen de schreeuwende, lachende kinderen? Wat wij eerst dachten dat alleen voor kind D wellicht beter zou zijn (en voor de andere kinderen slechter), blijkt dan toch voor meerdere kinderen beter te zijn.

Mission van nieuwe cirkel not completed.

Wij laten ons niet zo snel uit het veld slaan, onze nieuwe missie, twee mooie en fijne cirkels maken met een overlapping waar Peter en ik ook nog blij van worden en ook nog aandacht van elkaar krijgen. Dit alles terwijl we al wel in één huis wonen.

UITDAGING!

6 mei 2012

Wordt vervolgd.

Eerdere blogs van Johanna lezen?

Er zal ook een fotoshoot bij zijn, waar we graag dan de vrouw én de mensen met wie ze op vakantie gaat bij zouden willen hebben. Mocht daar echter bezwaar tegen zijn, dan kunnen we als uitzondering ook alleen de vrouw op de foto zetten.

Met vriendelijke groet,

Esther Pordon

Email: esther.pordon@sanomamedia.nl

Voor een reeks portretten in AD Weekend (rond moederdag) zoek ik een stiefmoeder die een bijzonder band heeft met schoonzoon of -dochter, bijvoorbeeld omdat diens biologische moeder is overleden. In het artikel zullen verder ook pleegmoeders, bijzondere schoonmoeders en lesbische partners aan het woord komen over de bijzondere band met hun (stief/pleeg)kind. Ik zoek een stiefmoeder in de dertig of veertig, die met haar stiefkind(eren) gefotografeerd wil worden? Het interview zou op korte termijn moeten plaatsvinden.

Alvast heel hartelijk dank voor uw hulp!
Carolien Dircken (06 5195 3360)
AD Weekend

Kleine en grote ruzies komen overal voor. Ook in de zogenaamde kerngezinnen.  Toch valt het me op dat een ruzie in een samengesteld gezin altijd een bepaalde lading  kan hebben.  Deze lading is natuurlijk afhankelijk  van wie de hoofdrolspelers  zijn op dat moment. In mijn geval kregen stiefzoon en biologische zoon  een  pittige ruzie over het verschil tussen ‘mijn en dijn’! Hoewel mijn biologische zoon eigenlijk gelijk  had in deze ruzie is het tegelijk lastig.  Mijn stiefzoon is eigenlijk nog  erg klein en het was niet kwaad bedoeld. Tegelijkertijd moet hij ook leren dat hij niet zomaar spullen kan pakken van anderen. Hoewel de kinderen zelf de ruzie onderling moesten oplossen , was de spanning in huis voelbaar. In een kerngezin, gaat iedereen daarna over tot de orde van de dag. Echter, in een samengesteld gezin kan er achter elk kleine ruzie, een tijdbom verstopt zitten!

Om te voorkomen dat er een binnenkort een tijdbom zou ontploffen, besloot ik dat het weer eens tijd was voor een gezinsgesprek. Het was even dringend nodig, om in een veilige omgeving en met positieve feedback naar elkaar toe, de vreemde spanning even te ‘clearen’.  Met simpele antwoorden op de volgende vragen: ‘Wat ging er goed? Wat ging er fout? Wat kan beter?’ kreeg ieder gezinslid de mogelijkheid om zichzelf te uiten en wederzijds begrip voor elkaar te kweken. Natuurlijk is het niet altijd gemakkelijk en soms raak je juist in zo’n gesprek een gevoelige snaar, die nader besproken moet worden.  Het belangrijkste is wel dat we blijven communiceren met elkaar en op deze manier elkaar beter leren begrijpen!  Ook in een kerngezin zijn er spanningen en frustraties , maar juist in een samengesteld gezin merk ik elke dag weer dat we beter communiceren dan ik ooit in mijn vorig gezin, een kerngezin, heb gedaan.  Misschien omdat we meer uitgedaagd worden? Misschien omdat, als we niet communiceren, het kan escaleren? Alles heeft een reden dat is 1 ding dat zeker is. Eigenlijk moet ik mijn jongste stiefzoon bedanken voor zijn onbezonnen actie! We zijn namelijk hierdoor weer een stuk meer naar elkaar toegegroeid!

2 mei 2012

Wordt vervolgd

Vorige blogs lezen van Judith?

Het was de eerste keer dat er twee meisjes bij waren die voor het eerst de vriendin van hun vader zagen en tegelijk ook haar kinderen en ons, de hele vriendengroep. Het ging voortreffelijk! Door de ervaring van de andere ‘kinderen van gescheiden ouders’ en de ervaring van andere stiefouders werden deze meisjes met open armen ontvangen. Zelfs de oudste die dezelfde leeftijd heeft als kind B werd netjes opgenomen in de groep van pubermeiden van 13 jaar. Dat wil echt iets zeggen. Zonder jaloezie, geruzie en gedoe ging het groepje van drie naar vier meiden. Super!

Ik, als iets verder gevorderde stiefmoeder, probeer wel zo hier en daar wat tips en tops te geven en soms hou ik ook wijselijk mijn mond. Verliefd, start van een fusiegezin, wie ben ik om daar tips en tops aan te gaan geven. Als ze erom vragen vertel ik mijn ervaringen en die zijn ook een bij elkaar geklutst zooitje aan emoties. Daar zit echt niet iedereen op te wachten. Toevallig zitten Peter en ik het verst in ons fusiegezin. Wij zijn nu 5 jaar bij elkaar. Nog steeds verliefd op elkaar maar wat kunnen wij ook veel boosheid, verdriet en frustratie hebben. Wij gaan netjes door alle fases heen en ik merk en voel dat we toch steeds verder groeien. De ruzies zijn dan wel heftig maar de emoties zijn ook heftig. Elke keer sluiten we weer iets af en gaan we een nieuwe fase is. Ook nu zijn we weer een nieuwe fase ingegaan, een fase dichter naar acceptatie van hoe het gewoon is.

Het voelt goed deze nieuwe fase!

Johanna

23 april 2012

Wordt vervolgd

Vorige blogs van Johanna

Dit jaar pakten we het anders aan. We wilden echte keuzes maken.  Aangezien mijn zoon vorig jaar Pasen met mij had gevierd duwde ik hem, onder lichte dwang, richting zijn vader. Zijn vader had een heel  lang weekend vol met gezellige paasbrunches, paasfeestjes en familie over de vloer. Mijn bonuskinderen waren dit jaar bij hun moeder en we hadden al begrepen dat dat zij ook allerlei leuke activiteiten in het verschiet hadden. Dus we hoefden ons eigenlijk niet schuldig te voelen als we er stiekem tussenuit knepen? Een lang Paasweekend in Frankrijk  was snel geboekt.  Vervolgens was er totale rust: lekker ontbijten, veel goede gesprekken  en’ s avonds een heerlijke drie-gangen diner.  Overdag verkenden we de streek door te wandelen of met de auto naar een aantal grote steden in de buurt te rijden.  Dankzij de overvloedig ingerichte etalages werden we wel voortdurend herinnerd aan Pasen, maar dat was niet erg. Het was Pasen voor 2 en ook erg gezellig in plaats van met hele families en gezinnen.

Voordat we vertrokken had ik mijn huiswerk goed gedaan:  mijn schoonmoeder kreeg een prachtig paasstukje en voor alle neefjes en nichtjes had ik een mooie chocolade paashaas. Is dit het afkopen van paasschuldgevoel?  Ja, eigenlijk wel! Maar, het  geeft niet want uiteindelijk zijn er momenten in het leven dat je voor jezelf kiest waardoor je zelf heel gelukkig bent. En als jij gelukkig bent ben je ook een leuke moeder, partner, stiefmoeder, schoondochter en zus! Opeens is Pasen of welke feestdag dan ook geen gedoe meer of een moetje maar gewoon een erg leuke dag waar je heel blij van wordt!

16 april 2012

Wordt vervolgd.

Vorige blogs van Judith lezen?

Kort geleden liet Cirkel Vakanties ons weten dat zij een vakantieaanbod hebben speciaal voor samengestelde gezinnen. Wij zijn enthousiast dat er zo’n aanbod is. Voor alleenstaande ouders zijn er al wat langer aparte reizen en het is goed dat er nu ook rekening gehouden wordt met de specifieke wensen van samengestelde gezinnen.

Dat het waardevol is rekening te houden met de bijzondere situatie van samengestelde gezinnen in vakantietijd blijkt wel uit een poll die we vorige zomer op onze site plaatsten. Maar liefst driekwart van de stemmers ervoer de vakantieperiode meer als zware opgave dan als gelegenheid te ontspannen. Voor veel ouders geldt het adagium, als de kinderen het maar goed hebben, dan heb ik het ook goed. Bij samengestelde gezinnen is dat soms wat complexer. Als beide ouders kinderen hebben mag je hopen dat de kinderen het onderling met elkaar kunnen vinden en stiefouders die zelf geen kinderen hebben moeten wennen aan een vakantie met kinderen. Het is soms een hele opgave een wijze van vakantie vieren te vinden die voor iedereen past.

Cirkel Vakanties biedt reizen die zoveel mogelijk rekening houden met de bijzonderheden van nieuw samengestelde gezinnen. Als je intekent op een vakantie in een geheel ingerichte bungalowtent, kun je bijvoorbeeld kiezen voor extra groot, met bijzettent of twee kleinere bungalowtenten naast elkaar. Als je voor het eerst als fusiegezin op pad gaat kunnen twee tenten een uitkomst zijn en voor pubers met half-broertjes en -zusjes kan het fijn zijn om in een eigen bijzettent te slapen. Er worden programma’s aangeboden voor de kinderen, zodat kinderen ‘t leuk hebben en de ouders ook eens lekker samen op pad kunnen. Zowel voor jongere kinderen als voor pubers zijn er aparte programma’s. Tijdens iedere vakantieweek is er een dag gepland waarin een ouder alleen met de eigen kinderen op pad gaat. Zo kunnen de kinderen in de vakantie ook weer eens een dagje alleen met de eigen papa of mama op stap. Ook dat is iets dat door kinderen vaak heel erg gewaardeerd wordt en wat er bij vakanties met fusiegezinnen soms bij inschiet.

In deze periode heb ik heel veel ups and downs gekend omdat ik persoonlijk vind dat een samengesteld gezin niet gemakkelijk is. Alsof je een bedrijf fuseert waarbij allerlei verschillende afdelingen en culturen met elkaar opnieuw moeten leren communiceren! Wat voor mij toen erg heeft geholpen zijn verschillende fora over over samengestelde gezinnen. Ik heb veel gelezen en veel gepraat met ouders die in hetzelfde ‘schuitje’ zaten als ik. Hoewel ik veel moeit had met mijn ‘nieuwe’ leven zie ik nu alle moeilijke situaties die ik heb overwonnen als een cadeau. Het was blijkbaar onderdeel van mijn persoonlijke ontwikkeling en nu wil ik ook graag anderen inspireren. Mijn belangrijkste boodschap is dat je nog steeds elke dag leert en groeit. Ik ben verre van perfect en dat wil ik ook graag in mijn blogs laten doorschemeren: soms is er een terugval of gebeuren er allerlei dingen waar je geen invloed op hebt en daar moet je dan ter plekke weer een oplossing voor verzinnen!  Ik wens iedereen alvast veel leesplezier toe!

Judith

Meer lezen?

In mijn eigen gezin moet ik mijn agenda afstemmen met mijn partner. Omdat we allebei nogal flexibel werk hebben, moeten we ook weleens in het weekend werken.  Het voordeel is dat we doordeweeks een dagje stiekem vrij kunnen zijn terwijl de rest op school zit of werkt. Mijn partner moet weer rekening houden met zijn ex en haar nieuwe partner.  Haar nieuwe partner heeft ook een zoontje uit zijn vorige relatie die ook in de weekenden komt.  Volgt u het nog?

Voor zijn ex is het weer handiger als hun kinderen thuis zijn wanneer haar stiefkind er ook is omdat zij dan ook 2 weekenden in de maand kinderloos kunnen zijn. Mijn zoon heeft een flexibele relatie met zijn vader inclusief  huissleutel , dus hij komt en gaat wanneer hij wilt. In de praktijk moeten wij het soms hebben van de “spontaantjes” . Er zijn dagen dat we 3 kinderen in huis hebben en dan is het volle bak.  Maar soms is er slechts eentje thuis of twee. Het varieert regelmatig en wij hebben ook geleerd om onszelf hierop aan te passen. En als we echt rust willen plannen we een weekendje weg voor twee, in een knus hotelletje.

Maar terug naar de kruiswoordpuzzel. Ik heb allemaal praktische oplossingen verzonnen om een beetje orde in de chaos te krijgen. Ik heb een gezinsagenda gekocht waarin ik alle schoolvakanties, studiedagen en vrije dagen in noteer. En, aan het begin van elk schooljaar probeer ik met alle exen en nieuwe partners overeenstemming te bereiken over wie welk kind wanneer heeft, of niet heeft!

En als alles goed loopt, win ik geen koelkast maar wel af en toe een heerlijk vrij weekendje voor twee personen! Als dat geen mooie prijs is, dan weet ik het ook niet meer!

19 maart 2012

Wordt vervolgd

Vroeger bleef je als vrouw bij je man, kreeg je kinderen en was je gedienstig. Het ‘geluk’ haalde je uit de relatie en/of je kinderen/kleinkinderen. Geen gedoe met omgangsregelingen, alimentatie etc. Ik heb ooit aan mijn oma gevraagd of ze altijd gelukkig is geweest. Mijn oma heeft toen geantwoord dat het geluk weer terug is gekomen toen de kinderen groot waren. Mijn opa en oma groeiden toen weer naar elkaar toe. Zij stonden centraal in elkaars leven en daaruit voortvloeiend de kinderen en kleinkinderen.

Nu, na een rits emancipatie slagen, zijn wij vrouwen onafhankelijk, gebruiken een voorbehoedsmiddel en gedienstig is ook niet meer aan de orde. We gaan studeren, werken, krijgen kinderen en we hoppen van partner A naar B en weer door naar C etc. Het heeft alles te maken met ‘het ultieme geluksgevoel’ wat mensen graag vast willen houden. Partners staan niet meer centraal in elkaars leven en daardoor veranderd alles. We zitten in een nieuw tijdperk. Geluk wordt gehaald uit partners, kinderen, vriendschappen, werk, vrije tijd, vakanties en de wereld zien en niet alles meer samen maar ook veelal apart. De wereld wordt daardoor een stuk groter met veel meer verleidingen en ook veel meer gras dat altijd groener lijkt dan bij jezelf.

Mijn eerste opdracht van mijn coach, ‘schrijf een brief aan je man waarin je hem verteld wat je voelt en denkt en zou willen’. Dit is een lange brief geworden en hij is goed ontvangen! Peter kon lezen wat ik schreef en kon mij zijn kant ook duidelijk maken. Dit heeft ons veel gebracht. We zijn allebei niet veranderd maar zijn meer rekening gaan houden met elkaars gevoelens, postitieve kwaliteiten en valkuilen.

Ik ben erachter dat het naief en ouderwets is om te blijven vasthouden aan een oude ‘norm’. In de huidige tijd haalt men het geluk niet meer alleen uit elkaar maar ook uit de grote wereld eromheen. Wat dat betreft ben ik net een autist. Mijn leven hoort op de ‘oude’ manier te zijn maar door omstandigheden zit ik in de ‘nieuwe’ manier. Daar heb ik zelf voor gekozen dus dan zal ik daar ook zelf mijn geluk uit moeten halen, dat heb ik te accepteren en dit opschrijven is een goed begin voor volledige acceptatie.

We zijn er nog niet maar gaan er zeker komen.

19 maart 2012

Wordt vervolgd

Eerdere blogs van Johanna