Stiefmoeders

De meeste stiefmoeders hebben een droom:

  • ik ben zo gelukkig met mijn nieuwe partner en daarom houd ik ook veel van mijn stiefkinderen.
  • mijn nieuwe partner is heel gelukkig met mij en houdt daarom veel van mijn kinderen
  • ik zorg als een moeder voor mijn biologische kinderen en stiefkinderen en creëer daarmee een hecht en gelukkig stiefgezin
  • ik zal dit met mijn grote inzet snel weten te realiseren

De realiteit kan teleurstellend zijn en er als volgt uit komen te zien:

  • mijn nieuwe partner en ik komen te weinig toe aan onze relatie omdat de kinderen veel aandacht vragen
  • ik doe verschrikkelijk mijn de best, cijfer mezelf weg in het gezin, ik probeer iedereen gelukkig te maken, maar het omgekeerde lijkt waar te worden.
  • ik voel me een buitenstaander want de kinderen richten zich alleen op hun biologische ouders en zien mij niet staan, hoe goed ik ook zorg
  • mijn nieuwe partner heeft kritiek op mijn kinderen en mijn opvoeding, ik heb kritiek op mijn stiefkinderen en hun opvoeding. We hebben er heftige ruzies over.
  • mijn stiefkinderen accepteren mij niet en praten alleen over hun overleden moeder
  • ik pieker voortdurend en ben bang dat ik dit niet aankan
  • mijn stiefkinderen en de exvrouw van mijn partner verpesten de sfeer in huis
  • ik heb nergens een plek waar ik rustig kan zitten
  • mijn familie, vriendinnen en kennissen begrijpen mijn problemen niet

Als je jezelf herkent in deze uitspraken…..weet dan dat dit normaal is in een stiefgezin! Normaal, maar moeilijk, verdrietig en frustrerend want je bedoelingen zijn zo goed.

Tips:
Je bent aan het ‘fuseren’ en van 2 gezinsculturen moeten jij en je partner een nieuwe gezinscultuur maken.

  • Praat hierover met elkaar, bespreek wat goed gaat en wat beter kan.
  • Maak actiepunten en voer ze een voor een uit.
  • Ga ‘ritsen’ en maak van het beste uit 2 opvoedingsstijlen een nieuw gezinsbeleid, waar jullie beiden achter staan.
  • Stel je in het begin op als een leuke tante of buurvrouw voor je stiefkinderen en wacht met discipline vragen tot er een vertrouwensband is opgebouwd.
  • Stel beiden niet te hoge verwachtingen en neem de tijd.
  • Doe leuke, lieve dingen samen met je partner en zet je problemen dan in een imaginaire ‘kast’.
  • Zorg goed voor jezelf.

Als laatste:Verander, wat je veranderen kan. Laat los wat je niet veranderen kan. En leer het verschil tussen deze beiden te zien.