Over stiefvaders gesproken….. word je geliefd of gedoogd?

Blog okt 2009

Over stiefvaders wordt veel minder gesproken dan over stiefmoeders. Maar er zijn er veel meer. Heeft dit te maken met het feit dat mannen nu eenmaal minder praten over wat ze dwars zit, of laten stiefvaders de rol van het opvoeden van de kinderen en het huishouden over aan hun partner? Of maken ze zich misschien minder zorgen dan stiefmoeders?

Er zijn veel stiefvader gezinnen
Van de bijna 200.000 stiefgezinnen in Nederland zijn ongeveer 170.000 (85%) stiefvadergezinnen. De meeste kinderen blijven na de scheiding immers bij moeder wonen. Bijna de helft van de gescheiden moeders krijgt een nieuwe vriend die vaak stiefvader wordt. Een stiefvader komt in de eerste plaats in het eenoudergezin wonen voor moeder. Hij heeft niet de band met het kind of de kinderen die moeder heeft.

Is de stiefvader bereid is om, gesteund door moeder, de ouderlijke rol op zich te nemen? Wat verwacht een stiefvader eigenlijk van het leven in het nieuwe gezin? Hoe betrokken is hij bij het gezin en de kinderen? Voelt hij zich geliefd in het gezin of voelt hij zich gedoogd door de kinderen? Wat kan een stiefvader doen om zijn plek in het gezin te nemen?

Een goede band met stiefvader
Na de ouderlijke scheiding is de komst van een stiefvader de tweede ‘aardverschuiving’ in het gezin. Natuurlijk moeten stiefvader en kinderen aan elkaar wennen en rustig de tijd nemen waarbij moeder de centrale rol speelt bij het ingroeien van haar nieuwe vriend in het gezin. De komst van een stiefvader die een waardevolle plek inneemt kan betekenen dat er meer rust en structuur komt in het gezin.

Stiefvaders: laat je horen
Wij willen graag alle stiefvaders vragen hoe zij hun stiefvaderschap ervaren. Waar loop je tegenaan? Wat vind je nog niet makkeijk? Waar word je blij van? Wat had je anders verwacht? En vooral: wat kunnen we van jouw ervaringen leren!

Categorieën: Weblog

Comments

  1. Heb alle comments gelezen en word geraakt door het verhaal van Ray. Realistisch dat het gewoon hard werken is, maar ook de lol die hij ervaart als (stief)vader. Zelf ben ik vader van een dochter van 7 en stiefvader van een meisje van 7 en een jongen van 10. en ook ik geniet met volle teugen. Maar wel zijn er momenten dat je dingen voelt en denkt die je alleen zult herkennen als je in de setting van een samengesteld gezin leeft. Vandaar dat ik met TweedeVader ben begonnen. Ik wil juist graag met mannen in contact komen die tegen zaken aanlopen die specifiek zijn voor samengestelde gezinnen. Er worden avonden georganiseerd waarbij alleen mannen aanwezig zijn om eens verder te praten over de uitdagingen die je voorstaan. Kijk maar eens op de website en laat me weten of je interesse hebt. Mijn motto: van samengesteld gezin naar samengesteld gewin!

  2. bruno

    ook ik ben een stiefvader,die heel veel prob. kent met de stiefdochter van 17,soms zegd ze dagen geen woord,blaft me af .heeft zelfs tegen haar vriendinnen gezegd dat ik haar echte vader niet ben en dat in mijn stomme kop moet steken enz enz….
    Nochthans heb ik haar 8 jaar als eigen dochter beschouwd en opgevoed,maar stank voor dank.
    Wat moet ik hier nu mee,

  3. Richard

    Ik ben nu zes jaar met mijn nieuwe partner samen zij heeft twee kinderen een zoon van twintig en een dochter van achtien ik zelf heb twee zonen van veertien en elf deze zijn om de twee weken bij ons .
    met mijn stiefkinderen ben ik dus de hele week samen de zoon geeft geen problemen maar de dochter van achtien claimt ontzettend haar moeder ze heeft geen vrienden en haar gedrag is van een veertienjarige ik heb erg veel moeite met haar gedrag en het is vaak niet bespreekbaar met mijn partner en met haar ook niet door haar gedrag is het voor mij soms moeilijk uit te houden heeft iemand hier voor een advies

  4. Jacqueline

    Mijn naam is Jacqueline, herken veel in het verhaal van Katja.
    Zelf heb ik 1 dochter van 14 uit mijn eerste huwelijk en mijn man een zoon van 16. Hij is wel sociaal en komt 1x per 2 weken een weekend.Heb totaal geen problemen met hem, is gewoon een heerlijk kind.
    Tot voor de vakantie had ik co ouderschap met mijn ex, maar aangezien wij niet op 1 lijn zitten werkt dit niet. Ook wij stellen regels, dit pikt mijn dochter niet van mijn man, terwijl hij alles voor haar doet, gaat mee naar school, haalt en brengt haar, ze word net zo behandeld als zijn eigen zoon, een dankjewel kan er niet af. Mijn man zit met een enorme woede in zich omdat hij word beschuldigd door mijn dochter, dat hij altijd gelijk wil hebben, maar voorbeelden heeft ze niet. Ze roept ik mag hem gewoon niet. Mijn dochter kan zich niet uiten en kan niet praten over dagelijkse dingen,terwijl wij zo vaak aan haar hebben gevraagd wat er was. In de vakantie is de bom gebarsten en heeft mijn man de stekker eruit getrokken, hij wilde niet tussen mij en mijn dochter in staan. Ik was kapot van verdriet omdat ik de liefde van mijn leven kwijt was door het gedrag van mijn dochter. Hij zei dat hij verliefd was geworden op een ander vrouw en is daar 5 dagen geweest en tot de conclusie gekomen dat dit eigenlijk niet zo was, maar dat hij geen uitweg meer zag. Het was een vlucht om mij duidelijk te maken dat hij het echt niet meer aankon, ze heeft hem volledig gebroken. Mijn dochter woont nu permanent bij mijn ex, mijn man en ik zijn nu hulp aan het zoeken om hiermee om te gaan ook ga ik met mijn dochter naar een psycholoog omdat haar gedrag niet normaal is.
    Hebben we al eerder gedaan, maar hier kwam niets uit omdat ze zelf niet wilde.
    Hoe we hiermee om moeten gaan geen idee, heeft iemand ervaring hiermee.

    groet
    Jacqueline

  5. Mijn man en ik zijn nu zeven jaar samen en ikzelf heb vier kinderen in de leeftijd van 18 tot 25, mijn man heeft ze niet. De kinderen accepteren zijn gezag niet en lopen weg. Ze gaan terug naar hun biologische vader. Zij vinden hun stiefvader maar niks, omdat hij regels stelt en ik daar achter sta.
    Mijn huwelijk van 20 jaar was 15 jaar een hel omdat mijn ex een alcoholist was en mij alles liet regelen en doen. Als ik een straf gaf dan werd deze weer ongedaan gemaakt zodra mijn ex thuis was.
    Hiertegen kon ik weinig doen.
    Dus toen de kinderen bij de scheiding mij werden toegewezen en bij mij en mijn man kwmane wonen, was het erg moeilijk voor ze om te accepteren dat er regels waren die werden gehandhaaft.
    Mijn zoon van 18 is nu als laatste naar zijn vader gegaan voor onbepaalde tijd omdat jij de regels niet wil accepteren.
    Als hij in het weekend is uitgeweest willen wij dat hij gelijk naar zijn kamer gaat, maar meneer gaat nog even uitgebreid in de huiskamer zitten met het licht aan en zit dan tv te kijken.(om vier 0f vijf uur in de ochtend)
    Als wij hier wat van zeggen word hij boos.
    Wat je moet je dan?
    Iemand een idee?

  6. Ray

    Ik ben een stiefvader en een vader. Sinds november 2009 woon ik samen met mijn partner in één huis. We hebben bewust hiervoor gekozen na een LAT-relatie van 4 jaar. We wilden graag samen zijn, samen een nieuw leven opbouwen en samen de lusten en de lasten delen. We hebben ieder twee dochters uit een eerder huwelijk en nu samen dus 4 van de leeftijden 12, 13, 14, en 19. De dochters van mijn partner wonen bijna permanent bij ons en gaan om de 14 dagen 4 dagen naar hun vader en mijn dochters komen om de week 5 dagen bij ons. We vormen dus zeker 5 dagen een “volledig” gezin, 5 dagen een “half” gezin en zijn om de week 4 dagen met z’n tweeën.

    Hoe het is om stief vader te zijn? Een eerlijk antwoord:

    Soms heel moeilijk, vaak heel leuk en genieten van je 4 “vrije” dagen !!
    Menig man kan zich denk ik wel voorstellen hoe soms de situatie is, één man met 5 vrouwen! Allemaal wel eens “de periode”. 4 vrouwen in de pubertijd (met enorme hormoonwisselingen) en na vier jaar weer samenwonend met een partner.

    Het schrikbeeld van menig man. Maar voor mij niet. Tot mijn verbazing kan ik er van genieten. Geloof me….het houd je jong.
    Je wilt niet weten waar ze het aan tafel allemaal over hebben. Ik heb veel geleerd over vrouwen wat ik graag VEEEEEL eerder had willen weten.

    Even serieus:
    We kunnen allemaal goed met elkaar overweg. We hebben de eerste 4 jaar van onze relatie als LAT gezinnen geleefd en “getoetst” hoe het ging als we met z’n allen bij elkaar waren. Al gauw bleek dat er een soort “terretorium drift” onstond bij mijn dochters als we in mijn huis zaten en omgekeerd. Toen hebben we samen een sta-caravan gekocht die van ons allemaal was. (bewust zo gebracht naar de kinderen)en in de zomer veel weekenden en de hele vakantie met z’n allen daar in doorgebracht. hier bleek dat als de omgeving “nieuw” was er geen “mijn huis en mijn kamer” gevoel meer was. Nu we samen in een (nieuw en ander) huis wonen heeft iedereen een nieuw plekje en gaat alles heel erg van zelf.

    Verder houden we als ouders altijd goed in beeld dat het hier om twee “kerngezinnen” gaat en geen eigen gezin.
    Dat wil zeggen dat ik mijn kinderen “opvoed” en mijn partner haar kinderen. Hierdoor ontstaat er weinig vrijving en is er een soort respect gegroeid naar de stiefouder. Als ik wil dat de oudste dochter van mijn partner iets doet of dat ik me aan iets erger, dan zeg ik dat eerst tegen haar en zei spreekt haar dochter aan. Dit werkt fantastisch. Omgekeerd doen we het ook zo.
    Als er zich een probleem voor doet tussen de kinderen onderling, of het even niet lekker loopt gaan we met z’n allen aan tafel zitten en maken het bespreekbaar. Dit werkt heel goed en tot nu toe waren de “problemen” daarna direct over. Dit doen we vooral als het tussen de stiefzusjes even niet lekker gaat. Als het om de eigen zus gaat, zien de kinderen het vaak als “normaal” maar met de stiefzus is het altijd veel gevoeliger en lost het niet vanzelf op.

    Om terug te komen op mijn rol als stiefvader kan ik zeggen dat door onze “methode” ik ervaar erg “aanvaard” te zijn door mijn stiefdochters. Ik kan hun aanspreken op het gedrag naar hun moeder en sinds een aantal maanden kan ik me ook zei het beperkt, bemoeien met de “opvoeding”.
    Door samen in het nieuwe huis te gaan wonen heb ik wel “rechten” gekregen om regels te bepalen die ik eerder niet had (het werdt niet geaccepteerd) als ik op bezoek was in hun ouderlijke woning.

    Natuurlijk kennen wij onze “moeilijke dagen” maar ik ben heel blij hoe het nu gaat. Ik zou een hele collum kunnen vullen met de “situaties” binnen ons “nieuwe gezin” maar wil afsluiten met de zin:

    “Ik ben blij dat we het hebben gedaan, ik respecteer mijn stiefkinderen en kan van ze genieten en leren.
    Ik ben een trotse stiefvader”.

    Als je zorgt dat je alles eerst overweegt, alles eerst bespreekt en onthoudt dat je met twee kerngezinnen samen bent, dan kan het heel goed gaan.

    Groetjes
    Ray (vader en stiefvader)