Erkennen van je ex-partner

Erkenning is een groot goed, vooral binnen nieuwe gezinnen.Voor mij is erkenning het onder ogen zien van de gedachten, gevoelens, verwachtingen en verlangens van de ander. Erkenning betekent niet dat je het er mee eens hoeft te zijn, wel dat je het ziet en kunt respecteren.

Miskenning komt vaak voor. In elke relatie. En in nieuw samengestelde gezinnen kun je denken aan bijvoorbeeld:

  • de biologische moeder die niet geaccepteerd wordt door de stiefmoeder, waardoor kinderen onherroepelijk in conflict raken met zichzelf
  • de biologische vader die zich schuldig voelt omdat hij in zijn nieuwe gezin meer tijd doorbrengt met zijn stiefkinderen dan met zijn eigen kinderen
  • stiefouders die zich schuldig voelen omdat ze het niet makkelijk vinden om te gaan met het gedrag van hun stiefkinderen en misschien merken dat ze niet zoveel van hun stiefkinderen houden
  • gevoelens van boosheid of verdriet omdat partners zich niet gesteund voelen of nog problemen hebben met een ex-partner.
  • boosheid van stiefmoeders die telkens weer over eigen grenzen gaan (zie ook weblog BOOS!)
  • de alleenstaande moeder die worstelt met de gedachte dat haar kinderen bij haar ex-partner (en zijn eventuele nieuwe vriending) ook gelukkig zijn
  • de stiefouders die ernaar verlangt dat zijn ouderschaprol naar waarde wordt geschat

De eerste stap naar het erkennen van de ander, je partner, je ex-partner, de andere ouder, de kinderen, de stief-familie, is het erkennen van je eigen gedachten, gevoelens, gedrag, verwachtingen en verlangens. Dit is ook een heel belangrijk stuk in het omgaan met je ex-partner; de vader of moeder van je kinderen.

Als je wat vaker jezelf de spiegel voorhoudt, zul je merken dat de strijd en het onbegrip afnemen en er veel meer rust komt. Je kunt dan direct voorkomen dat je kinderen gevangen zitten in het midden van een soms heel subtiele machtstrijd en je zult merken dat je veel minder energie kwijtraakt! Het verhaal van Saskia de Groot in Ex Magazine is daar een prachtig voorbeeld van:

Saskia de Groot volgde de ‘Boze Exen Training’: “Toen mijn ex-vrouw bij mij wegging omdat ze op een ander verliefd was geworden, kwam dat als een donderslag bij heldere hemel. Wat ook onverwachts kwam, was het getouwtrek om ons zoontje. Omdat mijn ex hem gebaard had, vond ze dat ik zijn moeder niet was. De ene procedure na de andere volgde. Tot op de dag van vandaag verloopt ons contact erg moeizaam. Toen ik per toeval de ‘Boze Exen Training’ op internet zag, meldde ik me meteen aan. Deze training leert je beter om te gaan met je ex-partner. En het hielp, door de training kreeg ik een zetje in de goede richting. Wat voor mij een eye-opener was, was dat ik het gedrag van mijn ex niet kan veranderen, alleen mijn eigen gedrag. Alleen dan kan de situatie veranderen. Ik heb nog steeds een genuanceerd beeld van mijn ex, maar ik laat me niet meer de kaas van het brood eten. Ik richtte me teveel op het gemeenschappelijke, wat er allang niet meer was. Ook had ik veel verdriet dat we niet het gelukkige gezin waren dat ik zo graag wilde zijn. Maar het verdriet van dat idee heb ik ook los kunnen laten. De cursus hielp daarbij. Mooi was dat; aan het eind van de dag zag je dat de woede bij de deelnemers verdween, en dat iedereen zich richtte op waar het werkelijk om draait: de verbintenis met je kind.”
Saskia de Groot is een gefingeerde naam. Meer weten over de ‘Boze Exen Training’? Kijk op www.kies-smit.nl.

Bron: Ex-Magazine september 2009

Categorieën: Weblog

Comments

  1. Ann

    Klinkt heel herkenbaar. Ik heb co-ouderschap maar er is geen communicatie meer mogelijk. Ik werk blijkbaar als een rode lap op een stier. Zolang alles loopt zoals mijn ex het wil, zijn er geen problemen maar van zodra ik het niet eens ben, eindigt elk gesprek steevast in ruzie. Hij begint dan te roepen en te brullen.Ik probeer nu op aanraden van mijn advocaat zo weinig mogelijk persoonlijk contact te hebben met mijn ex om zelf terug wat meer rust te vinden. Communicatie verloopt zoveel mogelijk via mail. Zijn frustraties uit het verleden geraken blijkbaar niet verwerkt.

  2. laura

    Ja, dat is wel makkelijk gezegd. Erken je ex-partner. Maar elke keer dat hij de kinderen na het weekend komt terugbrengen en ik eventjes iets met hem wil bespreken over de kinderen, doet hij weer zo laks en ongeinteresseerd. Elke keer word ik er weer aan herinnerd waarom ik van hem gescheiden ben! Ik vind dat hij ook zijn verantwoordelijkheid moet nemen en dan mag hij best luisteren naar wat ik te zeggen heb. Misschien ben ik eigenlijk ook nog wel steeds boos.