“We hebben ons stinkende best moeten doen voor deze ‘ideale’ situatie”

Stiefmoeder Jorijn blogt over haar samengestelde gezin

 

Toen mijn biologische dochter zes jaar was, hoorde ik haar voor het eerst onze gezinssituatie uitleggen aan een vriendinnetje op de camping: “Kijk, daar zitten mijn vader en moeder en ik heb ook nog twee grote zussen en een klein zusje. Maar mijn moeder is niet de echte moeder van mijn grote zussen, wél van mij en mijn kleine zusje.” Ik zag het campingvriendinnetje met een niet-begrijpende blik naar mijn dochter staren. Maar die ging onverstoorbaar verder: “Mijn vader was eerst getrouwd met iemand anders, toen zijn mijn zussen geboren. Toen gingen ze scheiden en toen trouwde hij met mijn mama. En toen kwam ik en toen mijn kleine zusje. Dus mijn grote zussen wonen in twee huizen en mijn kleine zusje en ik in één huis.” Het werd er voor het vriendinnetje niet veel duidelijker op en die vroeg dan ook: “Maar dan zijn het toch niet je echte zussen?” “Jawel!” antwoordde mijn dochter bijna verontwaardigd. “Ze hebben alleen een andere echte moeder en we hebben allemaal dezelfde vader. Mijn moeder is dus stiefmoeder en echte moeder, ik heb geen stiefmoeder en de moeder van mijn zussen is ook heel lief.”

Het vriendinnetje is het spoor inmiddels helemaal bijster terwijl mijn dochter dit verhaal eventjes vertelt alsof het de normaalste zaak van de wereld is. En dat vind ik zo mooi aan mijn gezin. Voor mijn kinderen is dit ook de normaalste zaak van de wereld. Mijn kleine, biologische dochters weten niet beter. Mijn grote (stief)dochters wel, maar ik ben al zo lang hun stiefmoeder dat zij ook bijna niet beter weten. De grote zussen hebben gewoon een andere moeder die voor de kleine dochters als een soort tante voelt: bij wie we op bezoek gaan en die met kadootjes komt als ze jarig zijn.

Prachtig compliment

Deze ‘ideale’ situatie is natuurlijk niet overnight ontstaan. Daar hebben we als ouders allemaal ons stinkende best voor gedaan. En niet zonder slag of stoot. Zoals iedere gescheiden ouder of stiefouder weet, gaan hier vele gesprekken, discussies, frustraties, verdriet en soms ruzies aan vooraf. Maar wat ik ouders en stiefouders wil meegeven: houd dit bij de volwassenen! Wij moeten er voor zorgen dat het goed gaat met onze kinderen. En om nog maar eens een cliché aan te halen: de kinderen kunnen er niks aan doen. Dus belast ze er zo min mogelijk mee en probeer tot de meest ideale situatie te komen die voor jouw (samengestelde) gezin werkt.

Dat wij het als drie ouders goed hebben gedaan bleek uit een van de mooiste complimenten die wij ooit hebben gekregen van een van de grote dochters: “Ik vind het zo fijn dat mama en jullie altijd vrienden zijn geweest.”(Ze moest eens weten, maar dat wist ze niet, dus high-fives voor ons!)

Ik tel mijn zegeningen en houd van al mijn dochters even veel. Of er nou ‘stief’ of ‘biologisch’ voor zou moeten staan interesseert me niet. Ik plak geen stickertjes op mijn kinderen. Het zijn allemaal mijn kinderen en sommigen hebben nog een extra ouder: alleen maar meer mensen om van te houden en die andersom van hen houden…mooi toch?

Jorijn Storm (33), stiefmoeder van vier (stief)dochters (19, 18, 8, 2)

Categorieën: Weblog