Mama, juf en stiefmoeder

“Mamaaaa!! Mama, mama, mama!!”

Het is weer zover, mijn kleuters hebben één van hun favoriete spelletjes uit de kast getrokken: Ik ben even geen juf, maar ‘mama’. Een stuk of zes kinderen hangen aan mijn armen en klemmen zich aan mijn jas, zodat ik maar stop met rondwandelen en mij laat zakken op een bankje.

“Jij bent onze mama! Mama, mamaaaa!” “Ik ben jullie mama toch niet, jullie hebben al een mama.” “Jawel, onze mama! Mama, mamaaaa!” Ik speel het spel mee.

“Kom maar even bij mama zitten dan. Gaan jullie zo wel je speelgoed opruimen? Het is bijna bedtijd!” Gelach en knuffels vallen mij ten deel. Kleuterjuf zijn is zo gek nog niet.

Na een poosje vind ik het tijd voor ander spel, maar de kleuters geven zich niet snel gewonnen. “Nou jongens, laten we nu iets anders spelen! Ik ben jullie mama niet, ik ben nu weer juf.” “Neee, mama, mamamamaaa!!” “Nee, het is even leuk, maar nu gaan we iets anders doen.”

Fenna, het enige kind in mijn klas met gescheiden ouders (best bijzonder, in een groep van 30 in deze tijd!) heeft een goed idee: “Ik weet het! Je bent onze stiefmoeder!” De anderen kijken haar raar aan.

“Nee, onze moeder!” probeert er nog één. Maar ik zie hier een leermomentje ontstaan en vraag: “Weten jullie wat dat is, een stiefmoeder?” De meeste kinderen hebben geen idee. Noa, die dol is op sprookjes, weet het wel: “Een stiefmoeder is een… een gemene moeder!” “Denk je?” vraag ik. “Fenna, kun jij vertellen wat een stiefmoeder is?” Fenna denkt diep na. “Een stiefmoeder is… nou… Anne is mijn stiefmoeder. Want die is de moeder van Dana. Dat is mijn grote zus. En nou is Anne mijn stiefmoeder.” Fenna kijkt erg op tegen haar grote stiefzus. Dat Anne ook nog de vriendin van papa is, lijkt niet erg relevant voor haar op dit moment. Ik leg dus voor de volledigheid zelf uit hoe je aan een stiefmoeder kunt komen.

Eva, een meisje uit een ‘gewoon’ gezin dat alles graag wil weten en begrijpen, luistert aandachtig en concludeert: “Ik denk niet dat ik een stiefmoeder krijg… Ik heb ook maar één huis.” “Maar zou een stiefmoeder nou echt een gemene moeder zijn?” vraag ik.

Noa en een paar anderen zijn daar wel van overtuigd. Maar Fenna roept: “Nee hoor!” Dan zeg ik: “Zal ik jullie eens iets vertellen?” Een heel stel stralende oogjes kijkt me aan. “Ik ben eigenlijk ook een stiefmoeder!” “Nee!” brengt Tim geschrokken uit. “Dat kan niet!”“Ja hoor, echt waar” zeg ik.

En ik leg uit dat ik naast mijn dochters, die de kinderen wel kennen, ook twee stiefkinderen heb. En dat zij mij best lief vinden. Fenna, die wel een beetje trots is op haar rol als ervaringsdeskundige, geeft me een knuffel en roept: “Stiefmoeders zijn lief!! Jij bent onze stiefmoeder!!” En ja hoor, terwijl ze me meesleuren in het volgende spel brullen de anderen mee: “Stiefmoeder, stiefmoeder….!”

Michelle is 43 en heeft sinds ruim 6 jaar een relatie met Hans. Ze is groepsleerkracht op een basisschool in groep 1/2. Michelle is moeder van 2 dochters van 20 en 18 jaar. Hans heeft een zoon van 20 en een dochter van 15. Sinds 2,5 jaar wonen ze samen met alle kinderen in één huis.

Geschreven door Michelle Mos.

 

Categorieën: Weblog