1e Stiefgoedhuis geopend in Riel (Tilburg)

Op vrijdag  17 januari 2014 is het eerste Stiefgoedhuis van Nederland geopend in Riel (gemeente Goirle). Één plek, van waaruit ouders van stiefgezinnen, diens kinderen en hulpverleners worden begeleid door een professioneel multidisciplinair team mèt een achtergrond als stiefouder en/of stiefkind. Hiermee wordt effectief antwoord gegeven op hulpvragen aangaande de problematiek die specifiek bij stiefgezinnen voorkomt. Initiatiefnemer Patricia Heije hoopt, op deze wijze, de kans dat de nieuwe gezinnen harmonieus en succesvol samen kunnen leven, aanzienlijk wordt vergroot.

Stiefgezinnen en hulpverlening
Zaken als loyaliteit, erkenning, wonen in twee huizen en verschillende regels en opvoedstijlen zijn ingewikkelde onderwerpen die spelen.  Op het moment dat  een (lid van een)stiefgezin tot het besluit komt om hulp in te schakelen, is snel  inspringen op deze hulpvraag  cruciaal. Door professionele krachten te bundelen, gaat een hulpverleningsproces snel van start, wordt er passende en effectieve hulp geboden en wordt de doorlooptijd verkort.

Stiefgoedhuis
Het Stiefgoedhuis is een warme en huiselijke plek waar professionele  krachten gebundeld worden om stiefgezinnen optimaal te begeleiden. Ter voorbereiding op het samenwonen wordt het Stiefplan (ouderschapsplan voor stiefgezinnen) aangeboden. Als het nieuwe gezin al is gevormd, dan vindt begeleiding plaats door middel van gespreksgroepen, korte trainingen en workshops en relatie- of individuele therapie. Hulpverleners kunnen bij het Stiefgoedhuis terecht  voor lezingen, supervisie  en intervisie.

Voor meer informatie over (de activiteiten of vacatures van) het Stiefgoedhuis kunt u contact opnemen met Patricia Heije

Categorieën: Nieuws

Comments

  1. Diny van Gils

    Goede morgen
    Met verbazing heb ik het artikel in BNdestem over stafhouders gelezen. In Nederland wemelt het van de stiefoudersites, coaches therapeuten etc.
    Zelf heb ik vanaf 2008 gespreksgroepen geleid via de stichtingstiefmoeders.nl en ook een groot artikel in dezelfde krant gehad. Ik ben hiermee gestopt omdat het steeds weer moeilijker werd om 8-10 deelnemers bij elkaar te krijgen. Ook heb ik via Indigo (ggz) in Zeeland iets dergelijks van de grond gekregen maar op lange termijn slibde dit ook weer dicht.Jammer want mijn passie is er nog steeds. Ik heb een aantal lezingen gegeven in bibliotheken, Probus, KBO etc en binnenkort in september weer in Oosterhout voor de Nvvh.Ook geprobeerd met anderen om een soort stiefmoedercafe op te zetten.
    alwaar ik 5 dagdelen psychologie ga geven met een dagdeel het onderwerp samengestelde gezinnen. Een paar jaar gelden si er een grote bijeenkomst geweest in de efteling met mediators et.
    Er is heel veel in Nederland, je hoeft dus echt niet te zoeken naar hulp en zoals hier ook veel kaf onder het kore. Zelf denk ik dat er een andere benadering zou moten komen naar Stiefmoeders/vaders b.v door verwijzing door huisartsen om ze te bereiken want dat is voor mij nog steeds het belangrijkste punt: hoe bereik je deze mensen en krijg je ze zover dat ze ook daadwerkelijk hulp willen.
    Ik wens u veel succes met het stiefgoedhuis.
    Drs. Diny van Gils
    Oosterhout