Vakantie vieren met succes!

Ik wil het nooit meer horen; “met een samengesteld gezin – en de kinderen zijn allen pubers – op vakantie gaan is (per definitie) géén succes”.

Dat kan namelijk wel… en meer dan dat…

Dat je er iets voor moet doen om het succesvol te laten zijn, dat klopt. Zo zijn wij niet met grootse verwachtingen op pad gegaan. Een vakantie van twee weken zonder gebitbescherming, faillissement, scheiding, bezoek aan het ziekenhuis of psychologische nazorg was ons doel. Het gevoel dat het áltijd gezellig moet zijn, dat de kinderen (en wij) géén ruzie mogen hebben, zij zich níet mogen vervelen, we “gezellig” alles sámen gaan doen, áltijd de zon moet schijnen en ík alles oplos, hebben we thuis gelaten.

Dus, niet met zijn allen in één auto geperst, omdat het zo gezellig is. Geen witte Costa waar je zo heerlijk bruin wordt (en mijn lieve vriend nóg aantrekkelijker) en niet ‘als één grote familie’ in een kneuterige blokhut. Nee, het werd een camping zonder alcohol, zonder tropische temperaturen en zonder het grote avontuur van ‘alles nieuw en spannend’. Daar tegenover stond dat het een camping was met heel veel hangpubers, klim- en klauterwerk, want beneden was het meertje formaat postzegel en boven was de ping-pongtafel, oftewel hormoon-verzamelpunt mét WiFi!!

Ik vertel niets nieuws als ik zeg dat pubers in combinatie met WiFi, ouders ruimte geeft. En dat hebben wij gevoeld… Met een puber gecombineerd met WiFi is er géén verbale of non-verbale communicatie mogelijk binnen een straal van 100 meter, of je moet WhatsApp gebruiken om je boodschap over te brengen, dan heb je nog enige kans op contact of iets dergelijks.

zomervakantie 2013

En dan de fysieke ruimte. De kids hadden een kampeerplek naast ons, waar zij ieder een tent hadden gepoogd op te zetten. Dat zij een eigen plek hadden, zorgde ervoor dat ik mij niet meer druk maakte over rommel en wat al niet meer, in en bij onze tent. Soms werd dit wel op de proef gesteld. Op momenten dat ik voorbij liep, zorgde ik ervoor dat mijn hand het zicht op het ontplofte tentenkampement ontnam. De camping puilde uit, het was hoogseizoen, maar de plek naast het tentenkamp van onze kinderen bleef leeg. I rest my case…

Thuis hadden wij een paar afspraken met de kinderen gemaakt. Jouw tent is jouw tent en jij bepaalt of een ander daar binnenkomt. Met andere woorden, waag het niet om ongevraagd de tent van een ander binnen te gaan. En dat is niet alleen belangrijk voor pubers… Ook hadden wij een afwasafspraak gemaakt. Om de dag was- of droog je af. Hoe ze dit zouden organiseren en welke setjes er gemaakt zouden worden was aan hen. Om 24.00 uur lig je in bed, zonder gemopper. En het wonder geschiedde.., ze hielden zich aan deze afspraken op een enkele na-24.00 uurse “tent-open-rits”-actie na.

En dan zijn er zomaar bijna twee weken voorbij… Onze überoptimist is chagrijnig… we moeten morgen weer naar huis. Dit is serieus pittig voor de kinderen en ik ben oprecht verbaasd. Zo werkt het dus… organiseer niets, doe niets, zeg niets, maar láát ze… en ze hebben de vakantie van hun leven en wij zijn, wonder boven wonder, uitgerust!

Patricia Heije is als relatietherapeut en stiefoudercoach gespecialiseerd in het begeleiden van ouders
van samengestelde gezinnen. Zij is als vrijwilliger verbonden aan Stichting Nieuw Gezin Nederland, is moeder van 3 jongens en stief / bonus / plusmoeder van de twee kinderen van haar partner. Één keer per maand verschijnt er een nieuwe column, waarin zij haar levenservaringen op een kwetsbare, humoristische en pittige wijze beschrijft.

Meer columns lezen van Patricia?

Categorieën: Weblog

Comments

  1. chiara

    Wat is dat heerlijk, zo een verhaal met zo veel gezonde mensenverstand te lezen. Super gedaan, prachtig verteld, ik zie het voor me. Jullie zijn een echte inspiratie!!! 😉

  2. Yvonne Oldenkamp

    Hallo,
    Zojuist heb ik Kruispunt gezien en ik moet me sterk vergissen als uw verhaal hierin niet wordt verteld…. Heel herkenbaar dit onderwerp. Doordat het me zo raakte weet ik dat slapen er nog even niet in zit. Vandaar dat ik nog even achter de pc kroop en op zoek ging naar deze site. Toevallig viel m’n oog op dit verhaal.Leuk om dit vakantieverslag zo te lezen, goed opgelost!
    Ikzelf heb 3,5 jaar gemoederd in een samengesteld gezin en weet dus uit ervaring dat het niet makkelijk is. Onze relatie is dan ook stuk gelopen, helaas. Nu heb ik opnieuw een relatie, al bijna 4 jaar. Ook weer met kinderen van beide partijen, uit een echtscheiding. Het is nog steeds bij “latten” gebleven, vooral omdat ik huiverig ben geworden door mijn ervaringen. Die ene procent twijfel waar die andere vrouw over sprak zijn er bij mij wel meer…In deze relatie zijn we ons wel veel bewuster van de valkuilen en zijn we ons er meer in gaan verdiepen. Ook deze site helpt daarbij. Bedankt daarvoor!
    Groeten, Yvonne

    • Patricia

      Dag Yvonne, wat fijn dat je herkenning vindt! Ik kan namens onze stichting zeggen dat wij met alle liefde dit platform bieden.