Vader en zoon

Wat gelukkig zijn niet teweeg brengt!

Sinds 2 jaar gescheiden en dus niet meer ouders van een zoon maar vader van mijn zoon. Alleen en toch ook samen in alles wat wij gaan beleven. Al snel heb ik een relatie gekregen met een lieve mooie vrouw die ook al kinderen heeft uit andere relaties. Zo kwam het dat wij ineens als vader en zoon te maken kregen met een nieuw gezin, nieuwe kinderen om ons heen, een nieuwe omgeving en een nieuwe familie. Mijn nieuwe liefde heeft 3 kinderen van 2 vaders in de leeftijd van 3-4 en 9 jaar. Zelf ben ik zeer gelukkig met mijn nieuwe liefde en inmiddels zo gegroeid in het leven dat ik exact weet wat ik wil, en bovenal niet wil in een relatie. En de befaamde klik heeft ons gegrepen in de liefde.

Maar hoe doe ik dat dan als vader van een zoon van 12 jaar? Waar is de gebruiksaanwijzing van pubers in een samengesteld gezin? Waar kan ik terecht met vragen? Na 2 jaar vol emoties en spanningen rondom mijn relatie met mijn zoon zie ik lichtpuntjes aan de horizon. Daar waar wij afspraken hadden gemaakt over zorg en wanneer hij bij wie zou zijn heb ik inmiddels geleerd dat het geluk in ieders leven zich niet laat leiden door afspraken maar door onze verbinding en emoties. Zo ook met mijn zoon die door alle nieuwe belevenissen in zijn vaders leven rust wilde en toch ook zijn vader mist. Afgelopen zomer hebben we elkaar 3 maanden niet gezien door zijn emotionele strijd met  mijn nieuwe  rol als bonuspapa, situatie en nieuwe thuis. Een periode die mij veel heeft gedaan, verdriet maar ook de rust om onze rol helder te krijgen. Daarna de draad weer opgepikt met 1 dag in de 14 dagen waarin wij elkaar zien. Het mooie van alles is dat zowel mijn zoon als ik weer genieten van elkaars aanwezigheid en de dingen die wij doen, ook samen met het nieuwe gezin van mijn liefde. Ofwel wat gelukkig zijn niet teweeg brengt!

Weblog van een bonusvader

2 november

Categorieën: Weblog

Comments

  1. Johanna

    Beste bonusvader, graag gedaan! Ooit heeft iemand mij geleerd dat je bijna overal invloed op kan hebben. Groeten Johanna

  2. Bonusvader

    Beste Johanna,
    Dank voor je reactie! Je spreekt uit dat verantwoordelijkheid bij mij ligt, je hebt daarin gelijk. Zo heb ik gehandeld met mijn zoon, tenminste zo geeft mijn omgeving aan. Weet dat ik mij daarover trots voel en vol vertrouwen. Ondanks dat ik altijd voor mijn zoon bent gegaan is het blijkbaar mogelijk dat er andere invloeden zijn waar ik geen invloed op heb.
    Ook daarin gun ik iedereen zijn eigen geluk.
    Voor de toekomst weet ik dat ik de juiste houding heb naar m’n zoon en naar mijn nieuwe liefde.
    Dank voor je tips en heeft mij wel even stil laten staan bij mijn verantwoording en alles wat er in de dynamiek gebeurd.

  3. Johanna

    En als je je eigen verantwoordelijkheid hierin hebt kunnen zien, kan je de situatie veranderen verwacht ik. Succes, Johanna

  4. Johanna

    Beste bonusvader, wat ik je nog mee wil geven is dat er maar één ding gegarandeerde liefde is en dat is ouder-kind. Ik zou de relatie ouder-kind dan ook altijd boven andere relaties laten gaan. Ik schrijf blogs, blogs waarin ik probeer de relatie tussen mij en mijn man los te laten staan van mijn relatie ouder-kind en zijn relatie ouder-kind. In een ‘kerngezin’ zijn de verhoudingen hierin anders maar in een ‘samengesteld’ gezin hoort een kind altijd voor een nieuwe liefde te gaan (in de ogen van het kind). Dit is mij geleerd en eerlijk gezegd is dat ook waarom ik op mijn man viel. Hij stond voor zijn kinderen en niets kan ervoor zorgen dat dat veranderd en dat is nou juist waarom ik zoveel van hem hou (ook al is het precies ook datgene waarom ik mijzelf soms zo op de derde/vierde plek voel staan). Jouw kind heeft recht op jou als vader, daarna komt je nieuwe gezin pas. Als je zoon moeite heeft met jou als bonuspapa, is het aan jou om je af te vragen wat jouw verantwoordelijkheid daarin is geweest denk ik… Succes! Johanna