Tsjechië

Bepakt en bezakt vertrokken we twee weken geleden met kind B, C, D en E naar Tsjechië. Vanaf de eerste dag had ik verdriet om kind A. Dit is niet meer weggegaan. Ik wilde dat hij met ons mee had gekund of met alleen mij en kind B en E. Met kind A zijn Peter en ik naar Gran Canaria geweest, dit was heerlijk (alleen mijn cirkel) en toch voelde het nu niet goed om zonder hem weg te gaan naar Tsjechië.

Het afgelopen jaar hebben Peter en ik ons geconcentreerd op onze relatie en afzonderlijk van elkaar op onze eigen kinderen. Zoals een paar blogs geleden te lezen was, twee cirkels met een overlapping. Nou, dat werkte dus niet in Tsjechië, we hadden namelijk maar één huisje (lees één cirkel) tot onze beschikking.

Alle frustraties en ergenissen die we juist zo goed hadden weggestopt door de opvoeding van de kinderen Peter te scheiden van de kinderen van mij, kwamen keihard weer naar boven. Zonder waarschuwing zaten we er weer middenin. Ik had hier geen rekening mee gehouden, Peter ook niet. We waren het nog niet verleerd.

Dan wordt het overleven, twee weken lang. De vier kinderen hebben het leuk gehad, het park was ontzettend mooi en gezellig maar wat heeft overschaduwd is de constante dreiging van ruzie tussen Peter en mij en de dreiging is ook regelmatig overgegaan op werkelijke ruzie, openlijke ruzie. De kinderen waren zich er ook pijnlijk van bewust dat de verschillende opvoedingswensen de oorzaak van de dreiging/ruzies was. Wat kan een fusiegezin nog meer fout doen?

Nu zijn we weer thuis. Deze week gaan alle kinderen weer naar school en vanaf het eerste moment thuis gingen we terug in onze twee cirkels wat hier in huis wel lukt. Heerlijk, het werkt nog, die twee cirkels! Vanaf September 2012 ga ik 1x per maand naar een stiefmoeder-gesprekgroep in Groningen. Ik geloof dat ik daar echt aan toe ben!

3 september 2012

Wordt vervolgd

Eerdere blogs van Johanna lezen?

Categorieën: Weblog

Comments

  1. Johanna

    Hoi lieve Cristina, ik weet wie je bent, mijn lieve dinnetje. Het is zo oneerlijk. De gevoelens van een moeder, stiefmoeder, vader, stiefvader. Soms staan ze lijnrecht tegenover elkaar. Men geeft als uitleg ‘bloedband’. Ik geef als uitleg ‘bloedband’. Maar… ik vind jouw partner een l*l dat hij dit vindt van jouw zoon (die bijna gelijk geboren is als MIJN zoon en waar ik een speciale band mee heb). Ik vind dat om mijn speciale band met jouw zoon. Ik vind het echter gerechtvaardigt dat ik dit denk over mijn stiefzoon. Oneerlijk en gemeen van mij. Je hebt mij hierin de ogen nu wel geopent. Bedankt daarvoor. Ik zeg niet dat mijn gevoel direct kan veranderen maar ik kan wel stoppen met mijn ‘verwoestende’ effect op mijn man hierover. Bedankt lieve Cristina. Johanna

  2. Cristina

    Ik las je blog zo net nog een keer. Het is allemaal zó moeilijk. Hoe vaak heb ik wel niet te horen gekregen van mijn partner…. “Ik wil alléén met jou zijn, op de een of andere manier accepteer ik niet dat je ook nog een zoon hebt”. Hij durft dat zomaar tegen mij te zeggen zonder zich denk ik echt bewust te zijn van het verwoestende effect wat dit heeft op mij als moeder. We hebben samen ook twee kinderen en ik hou van hem alleen dit stukje is zó moeilijk.
    Hij kan niet met dit stuk van mij omgaan. Al 10 jaar lang. Hij weet dit geen plek te geven en al 10 jaar wil hij geen moeite doen om er iets aan te doen. En steeds meer neem ik afstand van hem omdat hij mij dit gevoel aandoet.
    Hoe kan iemand die zegt ZOVEEL van mij te houden het NIET aanvaarden dat ik ook nog een zoon heb uit een vorige relatie ? Zovéél verdriet 🙁

  3. Johanna

    Hoi Judith,

    Bedankt voor je reacties. Ik blijf hoop houden, ik weet met mijn verstand ook wel dat acceptatie de oplossing is. Nu nog zorgen dat mijn gevoel ook accepteert. Ik zou ook wel apart met Peter op vakantie willen. Is wellicht een goed idee. Alle kinderen op kamp en wij op vakantie ;-).

    Groetjes Johanna

  4. Judith

    Oja, wilde nog even melden dat dit herkenbaar is want bij onze allereerste vakantie samen in Italienwas het huisje te krap. De kids zaten samen in 1 kamer. 3 kids in verschillende leeftijdsopbouw. Was hel op aarde. Goedkoop (huisje) was meteen duurkoop. We hebben hier van geleerd dat we heel veel ruimte nodig hebben, juist in zo’n gezin, zodat iedereen zichzelf terug kan trekken wanneer mogelijk. Mooie levenslessen hoor, iedere vakantie weer:-)

  5. Judith

    Hoi Johanna, moedig om dit zo eerlijk op te schrijven veel herkenningspunten van vroeger. We proberen juist tegenwoordig om het zo te doen: we proberen met z’n tweetjes weg te gaan om onze relatie goed te houden. Afhankelijk van het budget kan dit een vakantie zijn maar het kan ook gewoon 2 x een weekendje zijn. We gaan met het hele gezin, alle 3 de kinderen weg, dat is af en toe met het vliegtuig, maar meestal met de auto en dit jaar was het even vakantie in eigen land. Tegelijkertijd ging mijn enige (en de oudste van het gezin) met neefjes en nichtjes naar Spanje en mijn bonuskids met hun moeder naar Portugal. Iedereen is dus heel veel op vakantie gegaan en zo houden we het gespreid en rustig. En als ik af en toe het echt moelijk heb (in mijn relatie) dan kijk ik snel op vakantieveilingen en boek ik een goedkoop weekendje weg! Succes met alles Johanna:-) het komt allemaal goed. Acceptatie van de situatie is de allereerste stap. liefs van Judith

  6. Johanna

    Nogmaals één reaktie. Wij hebben niet alleen de aandacht gescheiden van elkaar, ook de regels. De aandacht is voor alle vier de kinderen en ons nu ok, de regels is alleen moeilijk uitvoerbaar bij één vakantie. Hier in huis hebben we één manier gevonden die werkt. Ik snap nu de verwarring. Één weg eenmaal ingeslagen blijkt vaak meerdere consequenties te hebben, bij ons in ieder geval wel. We groeien er nog steeds in. Nou, ik hoop nu wat duidelijker te zijn geweest. Groeten Johanna.

  7. Johanna

    Hallo Angelique, bedankt voor je reactie. Wij hebben ook gewoon contactmomenten per origineel gezin en apart en zelfs als partners samen. Ons probleem zit hem in de opvoeding, dit is iets wezenlijk anders. Mijn en zijn kinderen hebben andere do’s en dont’s in essentiële opvoedingszaken. Wij liggen gewoon niet op één lijn, mede door de invloeden van beide andere biologische ouders. Beide ‘soorten’ kinderen worden daardoor anders behandeld. Mijn excuses als eruit dit blog opgemaakt zou kunnen worden dat het met aandacht te maken heeft, dat heeft het niet, zijn ook geen conflicten ofzo in. Fijn dat het bij jullie zo goed gaat! Groetjes Johanna

  8. Angelique Cras

    Dag Johanna,

    Met interesse, herkenning en oprechte verbazing las ik je blog. De herkenning las in het feit dat ik ook een moeder van een kind A en B ben en eens in de 14 dagen en in de vakanties ook van een kind C en D. De oprechte verbazing ligt in de tegenstelling. Want wat ons als ‘nieuw gezin’ juist zo sterk maakt is dat wij als één gezin op vakantie gaan, dus met de kinderen A t/m D. En dat er 1 cirkel is waarin iedereen haar plek heeft en waar ruimte is voor ‘eigen contactmomenten’.

    Bij ons geven wij elkaar de ruimte om iets met haar eigen ouder te doen (wij hebben 4 meiden samen), maar waken er voor dat er geen ‘wij en zij-cultuur’ komt. Deze balans werkt voor ons, en net als elk ‘normaal’ gezin wordt er aan een ouder getrokken. Quality time of 1-op-1 moment is voor elk kind en elke ouder goed en is dan ook geen probleem voor ons. De ruimte is hiervoor en wordt ook genomen. Bijvoorbeeld door bij het zwembad te blijven liggen, zodat beide helften even tijd heeft met de eigen meiden. Op die momenten is onze cirkel even gehalveerd, maar vloeit toch weer ineen.

    Wij hebben een zalige vakantie achter de rug, met soms wat spanning. Maar zou dat ook kunnen liggen aan het feit dat wij met 4 meiden tussen de 10 en 15 jaar op vakantie zijn?

    Hartelijke groet,
    Angelique