Stop!

Het leven van een bonusmoeder is druk! Erg druk! Wat mij opvalt is dat het op den duur een ‘way of life’ is.  Als jij en je partner allebei werken en daarnaast nog de verantwoordelijkheid hebben over 3 kinderen totaal, is het best wel druk. Naast het werk is er ook nog huishouden, sport en allerlei clubjes, vakanties en vakantieplanning, verjaardagen van opa’s, oma’s en overige familieleden. Verjaardagen van vrienden en verjaardagen van hun vriendjes en vriendinnetjes. En ga zo maar door.

Om je eigen relatie goed te houden doe je ook nog leuke dingen samen.  Dus naast alle gezellige gezinsdingen ga je met je partner lekker uit eten, een weekendje weg en als het kan ook nog een gezellig vakantietripje samen. Het enige nadeel is dat er dan zoveel weer geregeld moet worden qua afspraken, oppas en andere regelingen dat je bekaf aankomt op je vakantiebestemming.

En dan is er ook nog: jezelf. Je hebt een hobby of hobby’s. Je sport. Je hebt zelf ook een eigen vriendenkring of werkt misschien zelfs nog ergens als vrijwilliger. Ook je eigen afdeling heeft weleens een teamuitje. Een collega is langdurig ziek, dus je neemt een werkdag over.

En dan is er een dag dat het even misgaat. Het mag niet misgaan want je hebt nog zoveel te doen. Het huis moet nog opgeruimd worden, je gaat met je bonuszoon naar de dierentuin vandaag, je moet voor je zoon een kopie paspoort afgeven bij zijn nieuwe voetbalvereniging.  Je hebt belangrijke afspraken staan morgen en je bent van alles aan het regelen voor je vakantietrip met je lieve partner. Omdat je net terug bent van een te gek gezinsuitje in Limburg heb je al 3 wasjes gedraaid en opgehangen! En eigenlijk ben je moe. Eigenlijk wil je slapen. Eigenlijk wil je alleen maar even liggen en bijkomen van je drukke leven maar je dwingt jezelf nog even te gaan joggen in de ochtend want dat geeft vast nieuwe energie. Je wrijft de slaap uit je ogen en je zet je ipod aan.  Terwijl je al een half uur bezig bent twijfel je of je de oefening bij de trap van het station zal doen. Je weet eigenlijk: bij twijfel NIET DOEN! Maar je doet het toch want je bent eigenwijs en daar lig je dan. Met een verstuikte enkel. Je zit op de trap en je huilt. Je huilt om de pijn van je enkel die steeds dikker wordt. Het lijkt wel een tennisbal. Maar je huilt ook om je drukke leven en om al je “verdrietjes” die regelmatig wegstopt. En terwijl je naar huis strompelt, alleen, weet je dat nu de rust gaat hebben die je eigenlijk nodig had maar je zelf niet gunde! Het is vervelend. Het is pijnlijk, maar blijkbaar had je dit even nodig….

31 mei 2012

Wordt vervolgd….

Eerdere blogs van Judith

Categorieën: Weblog