Goede wensen voor de feestdagen

 

Als bestuurslid van onze stichting ben ik iedere keer weer benieuwd wat mijn collega’s nu weer maken van ons kwartaalblad Nieuw gezin. Ook nu weer ben ik enthousiast over de verhalen, de inhoudelijke en de lichtere artikelen en de mooie opmaak en vormgeving. De verhalen over de last van het verdelen van de feestdagen, of het verdeeld feest vieren treffen me.

 

Ik ben zelf in de gelukkige omstandigheid dat ik als stiefvader al jarenlang feestdagen vier met mijn grote familie, extended family of patchwork family zeggen de Engelsen. Sinterklaas heb ik net weer mogen vieren met mijn beide stiefzonen, het liefje van een van hen, mijn eigen lief en haar ex, zijn nieuwe lief en hun beider dochters, die dus de halfzusjes zijn van mijn twee stiefzonen. Sinterklaas. Surprises en gedichtjes. Voor de meisjes was dat voor het eerst. De jongste mocht een door haar broer gefabriceerde koe kapot slaan, eerst snoepgoed, daarna confetti door de kamer. Ik heb de indruk dat de jongens, die al een paar jaar het huis uit zijn, vooral meededen vanwege hun halfzusjes. Voor hen hoefde het niet meer zo de laatste jaren. Als je met z’n zessen bent heb je elkaar na een jaar of 10 ook allemaal wel een paar keer gehad. Ik heb wel de indruk dat dit soort tradities hebben geholpen om het met elkaar, ouders en stiefouders, goed te doen voor de jongens. Het is soms hard werken om het samen goed te doen. Als t lukt om gezamenlijke feestdagen zowel voor de kinderen als de volwassenen echt feestelijk te laten zijn dan sla je twee vliegen in één klap; je hebt t zelf leuk en je bouwt aan een gevoel van heelheid. Dat is dan een heelheid waar de gebrokenheid van het kerngezin en de verbindingen met de nieuwe partners een plek in hebben.  Ik hoor de jongens ook nu ze volwassen zijn waarderend spreken over die feestelijke gelegenheden waar we met z’n allen samen waren en er veel werd gelachen. Op kerstavond zijn we weer met z’n allen bij elkaar. De lamsbout komt van de zorgboerderij waar de vader van de jongens werkt, ik mag zorgen dat ie goed rosé gebraden wordt. Ook dat is traditie. Ik weet vanuit het werk voor de stichting dat er meer uitgebreide gezinnen zijn die feesten met z’n allen vieren, maar dat de meeste nieuw samengestelde gezinnen na scheiding afzonderlijk feestdagen vieren. Bij stiefgezinnen na verweduwing is er sowieso geen keus. Hoe dan ook, het is altijd de moeite waard om in de nieuwe samenstelling, met stiefvader/stiefmoeder en soms ook stiefbroertjes of halfzusjes, weer een traditie op te bouwen. Een traditie waar de kinderen later, ondanks de gevoeligheden die er ook zijn, met genoegen naar terugkijken.

Ik wens u, mede namens mijn collega’s van de stichting, fijne verbindende feestdagen.

Mark, bestuurslid Stichting Stiefgezinnen.

Categorieën: Nieuws