Communicatie in een fusiegezin

Ik wil graag communiceren over communicatie met jullie, lezers!

In ons gezin is het druk. De omgangsregeling met de vader van mijn kinderen heeft geen regelmaat waardoor tijd voor ons tweetjes niet structureel aanwezig is. Het gebrek aan tijd voor elkaar zorgt ervoor dat het kan gebeuren dat we dagenlang niet met elkaar communiceren.
We praten wel over praktische zaken maar verder niet. Onze pubers worden ouder waardoor het tijdstip van ‘naar bed gaan’ voor hen zo ongeveer steeds meer bij ‘mijn tijd van naar bed gaan’ in de buurt komt.

In onze ‘vorige huwelijk’ valkuil zitten we allebei weer. Ik had mezelf beloofd voortaan altijd gelijk met mijn man naar bed te gaan en hij wilde graag een vrouw die niet heel vroeg naar bed ging. We hadden allebei door dat het voor een relatie goed is om dit wat meer gelijk te hebben, niet langs elkaar te gaan leven. We hebben allebei onze wens niet kunnen waarmaken. Ik ga heel vroeg naar bed en hij heel laat.
Aard van het beestjes blijft dus gewoon. Resultaat: we leven langs elkaar heen.

Voor mij is communiceren van levensbelang. Mijn man heeft hier geen last van en ziet daardoor ook het probleem niet. Op het moment dat ik niet meer communiceer, stap ik, mentaal uit de relatie en doe ik niet meer mee. Voor mij zijn er een aantal zaken essentieel in een relatie en daar hoort communiceren bij.
Geen communicatie = geen verbintenis = geen relatie (en dus ook geen liefde en lief doen).
Zo kort door de bocht durf ik het wel neer te zetten.

Hoe doen andere ouders met pubers dit? Hoe blijf je communiceren met elkaar in een gezin waar kinderen altijd om je heen zijn? Over de kinderen zelf hoeven wij niet te communiceren.
Ik praat met de vader, hij praat met de moeder. Meestal via email of telefonisch. Werkt voor mij en de vader prima.

Tips en tops zijn welkom!

Groetjes Johanna

19 november 2011

Wordt vervolgd.

Vorige blogs van Johanna lezen?

Categorieën: Weblog

Comments

  1. Johanna

    Hoi dames,

    Bedankt voor jullie reacties!

    @Anne, eigenlijk wil ik dat ook wel. Vroeger met mijn pleegdochter had ik die tijd op 21.30 uur. Ik ga hier nog eens met man over praten. Ik moet zeggen, sinds een dikke week ga ik iets later naar bed en hij eerder (en kijkt dan inderdaad nog tv) en gaan we nu elke avond tegelijk naar bed. Ik hoop dat dit nog even zo door kan blijven gaan.

    @Bianca, bedankt voor je advies. Wij staan aangemeld voor een stiefouder gesprekgroep in Noord Nederland. We staan er ook allebei achter om hieraan mee te gaan doen. Fijn dat jullie ook gesprekken hebben gehad. Het lijkt wel een soort flow (naar beneden) waar we in hebben gezeten. Het vreemde is dat na het schrijven van dit blog de flow weer omhoog is gegaan. Fijn dus!

    Ik weet het van het percentage tweede relaties dat het niet haalt. Erg groot, jammer!Ik denk wel dat de intentie om het te laten slagen net zo hoog (of misschien nog wel hoger) ligt. Kinderen een tweede scheiding door laten gaan is niet een aantrekkelijk vooruitzicht voor mensen denk ik! Het belang van kinderen kan mensen soms meer doorzettingsvermogen geven denk ik.

    In ieder geval, bedankt en jullie ook veel succes en plezier in jullie fusiegezin!

  2. Anne

    Onze slaapkamer is onze plek. Zonder kinderen, met elkaar. Dus ik kan me voorstellen dat, als jij vroeg naar bed gaat en hij laat – je veel ‘samen-tijd’ mist. Wat maakt dat je dat niet kunt veranderen? Jij later, hij vroeger? Desnoods met kop thee, laptop, boek – als de geledenheid daar is (rust, geen gekakel van kinderen), komt het gesprek ook wel. In elk geval eerder dan wanneer je niet samen naar boven gaat.

    Oja, en de regel hier in huis is: wie als laatste naar bed gaat, laat de hond uit. Wat betekent dat, als wij naar boven gaan en de pubers nog beneden zitten, zij als de wiedeweerga ook hun biezen pakken, want hond uitlaten is niet populair :-). Bovendien: je kan toch de regel stellen dat ze door de week om pak ‘m beet 22 uur boven zijn? Heb je ook nog tijd voor jullie samen.

  3. Bianca

    Hallo Johanna,

    Ik wil even reageren op je verhaal. Ikzelf ben vier jaar geleden gescheiden en heb inmiddels een relatie met een ook gescheiden man. We hebben allebei 3 kinderen uit ons huwelijk hiervoor. Een groot gezin inmiddels omdat we vorig weekend zijn gaan samenwonen. Communicatie is zeker van groot belang en ik merkte tijdens onze ‘verkeringtijd’ dat dit ook binnen deze relatie niet vanzelfsprekend is. In mijn beleving hebben de meeste vrouwen meer behoefte aan een goede communicatie dan de meeste mannen. Ik heb daarom voorgesteld, omdat we terecht kwamen in de fase van wel of niet samenwonen, om ter ondersteuning gesprekken bij maatschappelijk werk te gaan voeren. Puur om met hulp elkaar te leren begrijpen, aan te leren voelen, met name als t gaat om de opvoeding van de kinderen. Op dit vlak liepen onze meningen en gevoelens nogal uiteen. In eerste instantie stond mijn vriend er niet echt voor open, voelde er weinig voor om te gaan praten met een vreemde erbij. Ook hij zag t probleem niet. Maar ik heb aangegeven dat ik niets liever wilde dan samenwonen, mits we deze gesprekken gingen voeren. Het is zo belangrijk! We komen allebei uit een huwelijk van ongeveer 12 jaar, hebben beiden andere normen, waarden en opvoedingsgedachten. Het is logisch dat dit niet meteen matcht. We zijn nog bezig met de gesprekken en vinden t allebei prettig, er zijn nogal eens communicatiestoornissen onderling als t gaat om opvoeden of manieren van elkaar, we leren elkaar beter kennen nu en kunnen rustiger praten. We nemen er meer tijd voor. Het is belangrijk om tijd en energie te steken in de kinderen maar ook in elkaar. Er samen op uit, even een wandeling zonder kinderen, haal een oppas in huis, wat dan ook, maar vergeet elkaar niet, steek tijd en energie in jullie relatie, niet alleen in jullie rol als ouder, er is meer dan dat! Anders komt er een moment dat de druppel valt en dat zou zonde zijn! Ik heb teveel mensen zien afglijden, keer op keer op keer. Vele relatie’s, tweede relatie ‘s gaan er weer aan… Niet doen!!! Doe er wat aan voordat een van jullie twee t zo niet meer ziet zitten en er vandoor gaat! Succes!