Eigen of stief familie?

We zijn sinds de terugkomst uit Italië weer een fusiegezin. De scholen zijn begonnen. De droom van de vakantie is weer ten einde. Het idyllische idee van een kerngezin is erg ver weg. Er hebben ook weer enkele zaken met ex(en) de revue gepasseerd. Met de ene ex is er nagenoeg geen contact en met de andere ex is er zoveel contact dat het onmogelijk is om te doen alsof er geen ex is. Dat is wel wat ik het liefste doe, doen alsof….

Maar weer snel een vakantie boeken, iets leuks om naar uit te leven… Dat hebben we dan ook gedaan. We hebben een weekend weg in november geboekt met onze vier kinderen. Een vakantiepark met restaurants en subtropisch zwembad, heerlijk voor ons (restaurants….) en de kinderen (zwembad….). We hebben er erg veel zin in!

Ik ben handiger geworden in het oplossen van conflicten die betrekking hebben op eigen versus stief kinderen/familie enzo. Soms zijn keuzes gevoelsmatig prima te begrijpen maar niet uit te leggen aan kinderen die dat allemaal gewoon niet snappen. Soms zijn keuzes het gevolg van andere keuzes en is het een soort vicieuze cirkel. Verjaardagen zijn zo’n onderwerp bijvoorbeeld.

In oktober zijn kind B en E jarig. In november is kind C jarig. Elk jaar vierden we alle verjaardagen apart. Dit gaf soms wat keuzeconflicten bij mensen. Naar alle drie de verjaardagen komen (in drie weken) was soms toch teveel van het goede maar naar welke ga je dan? Die van je eigen familie of die van je stief familie. Het maakt niet uit welke keuze er gemaakt wordt, er zit altijd een soort van wrijving n.a.v. de keuze. Hier hebben we dit jaar korte metten meegemaakt. We vieren de verjaardag van kind B, C en E tegelijk op een zondag. We pakken direct groter uit met catering enzo. Het gaat een super verjaardag dag worden .

Ben trots op mezelf, weer een moeilijk onderwerp definitief uit de weg gehaald. Wie niet sterk is moet gewoon slim zijn…..

26 september 2011

Wordt vervolgd..

Lees het vorige blog van Johanna

Categorieën: Weblog

Comments

  1. Johanna

    Beste Mark, met apart vieren werd bedoeld dat we drie verjaardagen in vier weken vierden. Het onbegrip zat er dan in dat sommige mensen alleen bij het ene kind kwamen en andere bij het andere kind. De kinderen snappen niet waarom mensen wel naar het ene kind en niet naar het andere kind gaan. Dat doet kinderen zeer. Vandaar nu deze oplossing. Mensen hoeven nu niet te kiezen, ze komen automatisch naar alledrie. Jarenlang hebben we alle verjaardagen met exen gevierd. Bij de verjaardag van kind D heeft zijn moeder voor het eerst de verjaardag apart gevierd. Dit was haar initiatief, niet die van ons. Het is in theorie mogelijk dat je eerst meer details vraagt voor je conclusies trekt. Groeten Johanna.

  2. Mark

    Het valt me op dat jij en je partner vooral met jezelf en elkaar bezig zijn en jullie streven naar een gezin waarbij de exen, de andere ouders, liefst zo diep mogelijk in de marge worden weggestopt.

    Dan houd je dus meer van jezelf dan van je kinderen.

    Te triest voor woorden.