Gevoel versus verstand

Beste stiefmetgezellen,

De eerste drie weken van de zomervakantie waren alle kinderen bij de exen en de laatste drie weken bij ons. De eerste paar jaren hadden we hier nog ander soort regelingen over. (Eigenlijk geen regeling maar goed overleg). Echter door met de ene ex teveel rekening te houden kreeg de andere ex de kinderen maar één week in de zomervakantie. Vanaf afgelopen jaar hier dus een streep doorheen gehaald en gewoon die zes lange weken door midden gebroken. Het heeft voor ons prima gewerkt en ook de kinderen hadden een erg prettige en rustige zes weken. Mijn kinderen hebben voor het eerst sinds de scheiding een aantal weken bij hun vader doorgebracht, erg prettig. Wat ik geleerd heb is om vooral veel dingen vast te leggen en overleggen zoveel mogelijk vermijden. Weet elk gezin waar ze aan toe zijn en dat is met het oog op plannen erg handig.

Tijdens de vakanties lijkt ons gezin net een kerngezin. Eigenlijk zijn dat de enige momenten dat wij een kerngezin lijken en dat voelt best wel erg prettig. Peter en ik gaan dan met alle kinderen om alsof het allemaal onze eigen kinderen zijn. Het accepteren dat ons gezin een fusiegezin is en geen kerngezin is nog niet volledig gelukt bij mij. Misschien is het ook wel een stukje trots wat er niet meer is of een stukje falen wat maakt dat ik het nog niet heb geaccepteerd. Dit is dan ook direct de kern van waarom ik deze blogs voor mezelf nodig heb. Ik wil graag verder hierin en gewoon stoppen met hierover klagen en gewoon ons fusiegezin net zo waardevol vinden als ik een kerngezin vind. En dit is dan mijn tweede stukje waarin ik in theorie precies weet hoe het moet maar die gevoelens van mij, die zijn er ook nog.

18 september 2011

Wordt vervolgd…

lees het vorige blog van Johanna


Categorieën: Weblog