Nieuwsamengesteld

Goed voornemen voor 2011: beginnetjes en eindjes maken. We zijn net over de helft en het is al ruimschoots gelukt. Studie afgerond. Besluit genomen over werk. Huis in de verkoop. En: gaan samenwonen!

Sinds twee weken woon ik, Anne (43), met mijn dochters S en I (16 en 14) samen met B (45) en zijn zoon K en dochter Y (12 en 10). In een ingewikkelde wieiserwanneer-constructie, die er op neerkomt dat beide sets kinderen de helft van de tijd bij ons zijn, maar niet altijd tegelijk. Soms zijn we dus met zes man, soms met vier of met vier anderen en soms mogen we met z’n tweetjes bijkomen van al het pubergeweld. En oja,  Amor is er fulltime: mijn hond, nu ook ‘pleegstiefhond’, aldus Y.

We kennen wel meer rare termen hoor, in ons verse gezin. Wel eens gehoord van een ‘stieftweelingbrusje’? Wij hebben er twee rondlopen. Dat zit zo: ’mijn’ I en ‘zijn’ K schelen slechts 16 maanden. Het is vier handen op één buik met die twee. Allebei chaotisch, verslaafd aan computerspelletjes, lang, dun, blond en allebei knuffelkonten. En gek op elkaar. Om recht te doen aan hun gevoel van verbondenheid hebben ze die term bedacht: stieftweelingbrusje. Of ze mochten logeren, was de eerste vraag zodra we samenwoonden – bij elkaar op de kamer slapen dus. Nu is dat wat lastig, want de slaapkamers zijn allemaal nogal krapjes uitgevallen. Bovendien – chaoten als ze zijn – stond het bomvol met halfvolle dozen. Maar ach – het was het gevoel dat telt. Dat gevoel roept warmte bij me op – liefde tussen brusjes in een samengesteld gezin is een kostbaar goed.

‘Met z’n zessen’ is trouwens al snel een rekbaar begrip gebleken. Op dag twee van het samenwonen ging het avondeten plannen als volgt:

K: ‘Ik ga atletieken hè, dus eet later’. Oja, koken voor 6, tafeldekken voor 5 dus.

I: ‘Mam, ik ga naar de film met vrienden, we eten in de stad iets’. Oja, koken voor 5, tafeldekken voor 4.

S:  ‘Mam, mag er een vriendin mee-eten?’ Tuurlijk! Koken voor 6, tafeldekken voor 5.

Toevoeging S: ‘Mam, ze is vegetarisch, weet je nog?’ Oja, ander menu bedenken.

Uiteindelijk zitten lief en ik aan die grote tafel, met die hele kinderschare. En ik geniet van mijn grote gezin, van het gekwek, van het eindeloos doorgeven van pannen en borden en glazen. Zelfs de overvolle vaatwasser roept een glimlach bij me op.

Maar ook… sinds gisteren zijn alle kinderen naar hun andere ouder. Wat een rust, wat een stilte, wat een lege wasmanden, wat een fijne tv-programma’s. Wat een verademing!

Mijn stiefgezin. Mijn gezin. Mijn nieuwe beginnetje – ik ben er blij mee!

Lees het volgende weblog van Anne

Categorieën: Weblog

Comments

  1. Dick

    Veel succes in het mooie vernieuwde huis met de nieuwe samenstelling van jullie (stief)gezin. Een oppeppertje: God couldn’t be everywhere anytime so he made (step)mothers!Jouw “hokstiefvader”.