Nieuwe uitgave van tijdschrift Nieuw Gezin is uit

NG jaargang 2 - no. 4 voorkant

Ook nu weer vol met informatieve, herkenbare en aangrijpende artikelen en verhalen.

In een redactioneel artikel wordt ingegaan op de dood en de nieuwe liefde. Hoe doe je dat, rouwen om je man of vrouw en opnieuw van iemand houden? Mag je terwijl je verliefd bent, ook nog verdriet hebben om je overleden partner? Of komt het verdriet dan juist sterker omhoog? Kan je nieuwe geliefde dit wel aan? En wat zijn de verschillen en overeenkomsten tussen nieuwe gezinnen na verweduwing of na echtscheiding?

Schrijver en filosoof Pascal Bruckner schrijft over ‘De hel die het huwelijk heet’: (…) De duizelingwekkende toename van het aantal echtscheidingen in europa komt niet door ons egoïsme, zoals vaak wordt beweerd, maar door ons idealisme.’

Scheidingsonderzoeker Ed Spruijt van de universiteit van Utrecht blikt terug op het congres “Scheiden en de kinderen, weten wat helpt’, dat op 12 oktober gehouden werd in Driebergen. Het congres was bestemd voor beroepskrachten die met scheidingen te maken hebben zoals (jeugd)maatschappelijkwerkers, (jeugd) verpleegkundigen, juristen en leerkrachten.

Een aangrijpende bijdrage wordt geleverd door Karin den Hollander ( www.KarindenHollander.nl ) , coach en counselor bij verlaat verdriet, ouderschap en samengestelde gezinnen. Zij laat de lezer meelezen met haar dagboek als meisje zonder moeder, stiefkind en stiefmoeder van kinderen zonder moeder.

Dagboek van een stiefkind:

“Mama is dood. Ze was ruim anderhalf jaar ziek. Eierstokkanker. Ze had veel pijn en kon niet veel in de periode dat ze ziek was. Nu is ze dood en zijn papa, mijn zusje en ik alleen. Nou ja, met z’n drieën, maar zonder haar. Mama zei als laatste dat we het wel zouden redden, als we maar altijd bleven praten met elkaar”.

“We zijn nu een klein jaar verder. Papa heeft duidelijk heel veel verdriet. Hij kan het niet meer aan. Papa kan niet goed praten. Ik doe erg mijn best en stel hem veel vragen, maar ik denk niet dat dat helpt. Ik probeer hem echt op te vrolijken, maar hij wordt niet echt gelukkig. Hij mist mama. Hij ziet het leven niet meer zitten, zegt ie. Maar ik wil hem niet kwijt! Niet na mama hij ook. Ik ga alles doen om hem op te vrolijken”.

“Nou, wat is dat toch geweldig. Na een moeilijke periode kan papa weer lachen. Hij straalt gewoon. Oh, wat ben ik blij dat hij weer gelukkig is. Het lijkt wel of ik nu weer voor mezelf adem mag halen. Hij is verliefd! En ik vind haar leuk! Ze heeft twee zoons, van onze leeftijd. Volgens mij wordt dat heel erg gezellig met hen er ook bij. Oh, ik ben zo blij!”

Categorieën: Nieuws