Ons kwartaalmagazine

Ontvang elk kwartaal
Nieuw Gezin in de brievenbus.
Lees meer >>

 

Nieuwsbrief

Wil jij onze nieuwsbrief ontvangen over evenementen, onderzoeken, boeken, themadagen, regionale activiteiten?



Polls

Uit onderzoek blijkt dat de komst van een stiefouder voor kinderen vaak stressvol is. Het is dan ook vaak eerder een last dan dat het fijn (een lust) is. Wat is jouw mening?

Resultaten

Loading ... Loading ...

Samengesteld = samen verantwoordelijk

- Sinds kort woon ik, Anne (44), met mijn dochters S en I (16 en 14) samen met B (45) en zijn zoon K en dochter Y (13 en 10). In een ingewikkelde wieiserwanneer-constructie, die er op neerkomt dat beide sets kinderen de helft van de tijd bij ons zijn, maar niet altijd tegelijk. Soms zijn we dus met zes man, soms met vier of met vier anderen en soms mogen we met z’n tweetjes bijkomen van al het pubergeweld. En oja,  Amor is er fulltime: mijn hond, nu ook ‘pleegstiefhond’, aldus Y. -

Ja, dat staat er leuk. En zo is het ook. In theorie. De praktijk blijkt weerbarstiger. Want we hebben te maken met twee verschillende mensen. Totaal verschillend, kan je wel stellen.
Gisteravond zaten we samen op de bank, na een heerlijke samen-vakantieweek in Frankrijk. We namen de week door: wie is wanneer thuis en wie doet wanneer boodschappen? Wat zijn de kinderplannen (sport, muziek, feestje) ook alweer? Wie poetst de wc? Kook jij of kook ik? Van die dingen…
We willen graag dat dat ‘organisch’ loopt: geen harde afspraken vooraf, maar we zien wel, en we pakken beiden op wat nodig is. Klinkt mooi hè? Maar wie bepaalt of het nodig is? Kunnen we elkaar de ruimte laten om het op onze eigen manier te doen?

Voorbeeldje (ik hoop op herkenning van u als lezer, anders vind ik het hele verhaal te stompzinnig voor woorden ):
Als ik de badkamer doe, dan doe ik alles. Wc, wastafel, douche, vloer, en soms de wandtegels. Als hij de badkamer doet, is dat dan weer de wc, dan weer de douche, dan weer de wastafel en vloer. Oftewel: ik weet niet wat er gedaan is als hij zegt : ‘ik heb de badkamer gedaan’. Dat vind ik lastig. Hoe gaan we daarmee om? Moet hij het op mijn manier gaan doen? Niet fijn voor hem. Moet ik het op zijn manier doen? No way! Moeten we taken verdelen: jij deze week, ik volgende week? Dat willen we dus juist niet.
Zijn oplossing: laten we de komende tijd gewoon zien hoe het loopt (we hebben het allang niet meer alleen over alleen die badkamer, dat begrijpt u wel). Helemaal mee eens. Klein probleempje: hij ‘ziet wel hoe het loopt’ – achteraf. Ik ‘zie hoe het loopt’ – vooraf, tot in detail op mijn netvlies. Krijg je dat weer. Hij: ‘laat dan een beetje los, je hoeft toch niet alles in de peiling te hebben?’ Ook weer waar. Voor hem. Want hoe moet dat, iets bewust NIET in de peiling hebben? Dat kost pas energie! Vele malen meer dan het gewoon, zoals ik automatisch doe, wel in de peiling hebben. Maar als ik alles in de peiling heb, en hij niet, dan betekent dat dat ik al snel de regie op me neem: ‘als jij nou woensdag de vloer en de wastafel doet, dan doe ik donderdag de rest van de badkamer’. Tja, dat wilden we dus juist niet…

We zijn er niet uitgekomen gisteren. We zien nog wel hoe het gaat lopen….

Lees het vorige weblog van Anne

Lees het volgende weblog van Anne

5 Responses to Samengesteld = samen verantwoordelijk

  • Johanna
    November 7, 2011

    Ik heb besloten om alles wat ik belangrijk vind in ons huishouden zelf op mij te nemen zonder gezeur. Alles wat ik niet belangrijk vind heb ik bij hem neergelegd. Hij weet ook dat als ik toch een keer, na maanden, begin te zeuren, hij toch een beetje moet gaan plannen. Gebeurt het dan met een maand nog niet huur ik iemand in, zover is het nog nooit gekomen, haha. Weet je, vooral in samengestelde gezinnen ben je allebei al volwassen en eigenlijk groot geworden met de ex of alleen. Routine dingen hebben mensen dan vaak al eigen gemaakt denk ik. Het is niet altijd makkelijk om routine/eigen zaken te veranderen. Zijn jullie er nog uitgekomen?

  • Valeria
    October 7, 2011

    De ex-vrouw van mijn vriend was een hele nette vrouw. Zo’n type vrouw die haar huis altijd tip-top in orde heeft op welk tijdstip je dan ook komt. Maar ik ben verre van dat. En daar bestaat veel ergenis over. Want ergens verwacht mijn vriend dat ik net als zijn ex ben, maar dat ben ik niet. En soms zeg ik dan wel eens: ( als hij zit te zeuren over mijn huishouden ) Je had bij je ex moeten blijven…. Want wat wil je nu ? Een leuke vriendin? Of een huishoudster?

  • JD
    September 27, 2011

    Het komt allemaal wel goed! Gewoon wennen.

  • Sandra(Belgie)
    September 22, 2011

    Mooi dat je mijn (onze?) situatie zo weet te beschrijven! Het is hier niet anders, alhoewel ik denk dat dat niet perse bij een (nieuw)samengesteldgezin hoeft te zijn.. maar ook bij de andere gezinnen (op de eenoudergezinnen na dan…:) Het is hier niet anders.. ik hou mijn hart vast… vooraf… en hij denkt achteraf… oh jah… na 6jaar is er niets anders als toen… Vrees… dat het zo gaat blijven hier (en dat ik dan stiekem zelf de wc, douche, vloer en heel de bataklan blijf doen…) omdat ik me niet wil ergeren.. maar gewoon op een schoon toilet wens te gaan:) Succes
    Sandra (29jr, 6 jaar stiefmoeder, 2 jaar moeder) Belgie

  • Siep
    September 21, 2011

    Ja, ik denk ook dat dat de beste manier is: “we zien wel hoe het loopt”.

    De verschillen worden in het begin nogal uitvergroot. Je hele comfortzone is omvergeworpen en volgestouwd met nieuwe gewoonten.

    Dat geeft irritaties, en onrust.

    En dan kun je gelijk nieuwe afspraken maken. Maar hoe kun je nou een heel levensritme in afspraken gieten? Dat krijg je niet op een A4tje.
    En probeer je eens voor te stellen hoeveel energie dat wel niet kost.
    Ineens moet over alles nagedacht worden, datgeen eerst in je comfortzone zat: ontbijten, boodschappen doen, woensdag patatdag, zondag uitslapen, dinsdagavond vriendin bellen, enz.enz.enz.
    Het is niet alleen een verandering in samenlevingsvorm; het is een omgooiing van al je vaste patronen. Dat waar je je altijd lekker bij hebt gevoeld, moet opeens “besproken worden”.

    Ik ben het eens met je partner. De meeste gebruiken zullen vanzelf een plekje in jullie levensritme krijgen. Vooral als je er geen aandacht aan besteed.
    Het is dus een kwestie van wennen.
    Vind ik.

Leave a Reply




Post Comment

Volg ons



(c) 2013 Nieuwgezin

Niets uit deze site mag worden verveelvoudigd, opgeslagen en/of openbaar gemaakt op enige wijze zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van Nieuwgezin.

Contact

Voor vragen, opmerkingen en berichten staan wij altijd open. Stel je vraag aan de juiste persoon via de contactpagina. Je kunt je ook direct richten tot een van de bestuursleden.