By: ingrid

ingrid — Tue, 20 Jul 2010 10:45:05 +0000

Hallo Ray,
Voor een artikel over stiefvaders in een aantal regionale kranten zoek ik een stiefvader die over zijn ervaringen wil vertelllen. Insteek van het verhaal: hebben stiefvaders het gemakkelijker dan stiefmoeders? Zou je meen willen werken? Zoja, mail me dan i.beckers@planet.nl hartelijke groet Ingrid Beckers Freelance Journalist

By: M.

M. — Wed, 23 Jun 2010 08:07:45 +0000

Leuk om te lezen dat andere mannen er wel de moeite voor doen om er een geslaagd samengesteld gezin van te maken. Ik zie de woorden praten en vertrouwen krijgen in elkaar. Bij ons is dit gevoel er absoluut niet. Ik ben in ons samengeselde gezin nl. vaak aleen thuis met alle kinderen en merk dat ik de zwarte piet krijg toebedeeld door mijn stiefkinderen (13, 16 autistisch en 17). Mijn nieuwe partner bemoeit zich niet met opvoeden, de kinderen zijn immers maar 2 dgn in de 14 dagen bij hem en hij heeft geen opvopedkundige taak meer toebedeeld gekregen zoor zijn ex. Wat hij ook wel makkelijk vindt. Maar ik woon ook in dat huis met mijn 2 kinderen (13 en 10) waarvan de oudste al 4 jr niet meer naar haar vader gaat. En opvoedkundig ben ik dus degene die wel degelijk een rol moet spelen hierin. Dit gaat dus ten kostte van de sfeer in huis, 2-deling en er worden dus verschillende waarden en normen gehanteerd. Als zijn kinderen er niet zijn gaat het redelijk goed en zie ik dat hij ook best opvoedkundige taken t.a.v. mijn dochter van 13 en zoontje van 10 oppakt. Maar sinds het inwonen van zijn zoon van 17 (bijna 18) gaat het helemaal fout. Die opvoedkundige taak is hij nl. al 6 jaar kwijt. Nu kot er bij dat zijn 2e zoon autistisch is en dat de “echte ouders” hier verder geen begeleiding in krijgen en willen nemen. Hij zit alleen op een speciale school voor zijn doofheid aan 1 oor en wordt daar ondersteund in zijn autisme door een orthopedagoog. Dit kind van 16 hing heel erg aan zijn oudere broer die intussen bij ons is komen inwonen en dat doet hij nu bij zijn zus van 13. Hij gaat alleen niet om met leeftijd en autisme lotgenoten waardoor hij heel geisoleerd leeft. Het laatste contact was een sportclubje maar daar is hij ook voortijdig mee gestopt. Hij “paste” daar niet bij. Het lot wil overigens ook nog dat mijn kinderen allebei heel goed kunnen leren (VWO 2 talig) en heel sportief en sociaal zijn. Wat je over de drie kinderen (basis VMBO met LWOO, dyslexi en autistisch) van mijn partner absoluut niet kan zeggen, die zijn juist het tegenovergestelde.
Toen ik hier 7 jaar geleden ingleed kon ik niet vermoeden dat mijn leven er nu zo uit zou zien … Wens je veel geluk en wijsheed bij alles wat je nu voelt en ervaart maar je bent er nog lang niet met dadelijk 4 puberende dochters.

By: Tineke

Tineke — Fri, 02 Apr 2010 13:13:29 +0000

Geweldig om dit te lezen, Het kán dus wel! Ik ga dit ook aan mijn (nieuwe) partner geven om te lezen, hopelijk krijgt hij hierdoor wat meer vertrouwen, dat het bij ons ook goed komt!

By: joyce

joyce — Sun, 07 Mar 2010 08:10:42 +0000

hoi,
ik vind het fantastisch dat je het zo ervaart en hoop dat julie nog vele mooie jaren tegenmoet gaan.
groetjes

Comments on: Met twee kerngezinnen in een nieuw huis

By: ingrid

By: M.

By: Tineke

By: joyce