Ben jij ook zo nieuwsgierig?
Er is zo veel te vertellen. Er gebeurt ook zo veel. Iedere dag weer lezen, beleven en ervaren we nieuwe dingen of lezen we interessant nieuws en vormen we een mening over wat er in de wereld en in ons leven gebeurt. Vanaf 15 september zullen we regelmatig weblogs aanbieden, over alledaagse en minder alledaagse zaken. Natuurlijk zijn we ook nieuwsgierig naar wat jou bezig houdt!
Laat het ons weten!
Reacties
Ik zie uit naar de reacties op de nieuwe site en levendige discussies. Wat houdt ons eigenlijk allemaal echt bezig als we leven in een nieuw samengesteld gezin?
Hoop hier een klankbord te vinden en een plek waar ik mijn hart kan luchten. Maar zeker ook met andere 'ervaringsdeskundigen';) van gedachten te kunnen wisselen en elkaar zo een beetje tot steun te kunnen zijn.
Ik zie het niet meer zitten, ik denk niet dat onze relatie alle problemen rondom de kids gaat overleven. Door alle ruzies wordt de liefde tussen ons ook steeds minder. Wat te doen? Ben constant op zoek naar verhalen waar ik me in herken of waar ik iets uit kan halen. Ben benieuwd naar de verhalen op de weblog.
Dank voor jullie openhartige reacties! Dit is precies waarom wij een platform willen bieden, via deze internet site, onze gespreksgroepen, het kwartaalblad en uiteraard ook in persoonlijk contact met andere stiefgezinnen en professionals tijdens de landelijke stiefdag op 7 november 2009. Houd onze site in de gaten voor wekelijks nieuwe informatie en verhalen.
ik ben vorig jaar weduwe geworden; mijn man heeft zelfmoord gepleegd nadat ik had aangegeven te willen scheiden. ook ik ben heel nieuwsgierig naar alle discussies, vooral waar het over pubers gaat....
Ik zie het, net als Isabel, ook niet meer zitten. Maar om op dit moment weer een scheiding op gang te brengen, terwijl ik 'alleen' maar een hekel aan mijn stiefkinderen heb, voelt niet goed. Als de liefde over zou zijn, zou ik zo mijn biezen pakken. Nu nog niet. Drie week terug hebben mijn vriend en ik geconstateerd dat we met mijn dochter een gezin vormen - zij is de helft van de week en 1 weekend id 14 dgn bij ons - en dat we een wezelijke bijdrage leveren aan haar opvoeding. (Mijn vriend vindt het wel lastig want hij 'herkent' het gedrag van mijn dochter niet en hij voelt zich schuldig omdat hij geen invloed op zijn eigen dochters kan/wil uitoefenen). Zijn dochters, die alleen de woensdag bij ons zijn en 1 weekend id 14 dgn, komen op visite. Mijn vriend wil ze niet opvoeden omdat hij door zijn ex geen grip op ze heeft maar hij wil wel dat ik ze opvoed. dat ik die leuke moeder voor ze ben zoals ik dat voor mijn eigen dochter ben. Ik heb meerdere malen aangegeven dat ik zijn dochters niet wil opvoeden. Alles wat ik nl. aanbied, vindt mijn vriend toch weer lastig en ik breng het altijd verkeerd. Wij hebben nu gezegd dat zijn kinderen visitekinderen zijn en zich alleen maar een beetje aan hoeven te passen aan onze huisregels. Zal ik nu blijer en ontspannender worden?